When I Talk about Running :เพราะเราไม่ได้เกิดมาเพื่อวิ่งเร็ว

1 มนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาให้วิ่งเร็ว คนที่วิ่งเร็วที่สุด …

ประวัติศาสตร์ที่พึ่งเศร้า — ในตัวเราที่พึ่งสร้าง

สื่อถึงความเศร้า ความเดียวดายแบบทันทีที่มนุษย์สมัยนี้กำลังเผชิญและ/หรือ กำลังเป็น น้ำตาเทียมในหลอดที่สร้างความสะเทือนแบบทันใดในโลกมายาที่นับวันจะหลอมเป็นโลกแห่งความจริง บนปกสีดำมืดมน ปนบรรยากาศลึกลับ 

Money Code : นิยายที่พยายามไปไกลกว่าที่เป็น

บนเส้นทางที่คาบเกี่ยว จะพบว่า เรื่องราวของหนังสือจะไปไม่ค่อยสุดในทางใดทางหนึ่ง (แหงล่ะ) เพราะเมื่อมองถึงว่านิยายเรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจ ก็พบว่ายังเป็นเรื่องราวที่ไม่ค่อยทรงพลังเท่าที่ควร เมื่อเทียบกับอ่านเรื่องราวชีวิตโค้ชหนุ่มโดยตรง และเมื่อมองในเเง่นิยาย เรื่องนี้ก็เป็นนิยายที่ดำเนินเรื่องแบบนิยายมาก ๆ แทบจะเป็นเส้นตรง และตัวละครจะมีความเป็นขาวดำชัดเจน 

คำพิพากษา — ศีลธรรม หน้าที่ กับความดีที่เปลี่ยนไป

ในโลกที่เราอยู่ จะมีเหตุการณ์ที่สั่นคลอนความเชื่อเราอยู่เสมอ ความมั่นคงในความคิดจะดำรงค์อยู่ได้ก็ต่อเมื่อถูกพิสูจน์แล้ว ผมเองก็มีความเชื่อ ที่สั่งสมมา แต่สายตาก็เปลี่ยนไป เมื่อความแน่นอนทุกอย่างมันไม่มี และความดีมันเปราะบางและแตกร้าวได้ง่ายเสมอ ๆ ทุกอย่างจะค่อย ๆ เข้ามาเป็นบทเรียน ทดสอบ และพิสูจน์ความคิดเหล่านั้น

สูญสิ้นความเป็นคน : หม่น เหงา ซึมเศร้า และสูญสลาย

  นี่เป็นหนังสือที่มีตัวละครหม่นเศร้าจนตัวเอกต้องพ …

คน – ลัก – ชาติ เพราะเราทุกคนล้วนเป็น “คนดี”

  เคยตั้งคำถามกับตัวเองไหม ว่าเราเป็นคนดีหรือเปล่า …

“ตัวฉันในวันพรุ่งนี้” สิ่งที่เราต้องมี คือคำถาม?

"เก่า" ชายที่เต็มไปด้วย Passion การลาออกจากงานที่ทำ เพราะมันไม่สิ่งที่เรารัก "การทำสิ่งที่รัก เหมือนไม่ต้องทำงาน" คำถามแรกที่เหมือนโดนคนเขียนกระโดดกระทืบปาก (บรรยายตามภาษาที่พรี่หนอมใช้) ต่อมาด้วยการบอกเลิกจากหญิงคนรัก แล้วมีอันต้องโดนแม่ที่รัก อัปเปหิไปอยู่บ้านเก่าของพ่อที่เสียชีวิตไปแล้ว เรื่องปานนิยาย (ก็นิยายนี่) ที่ตัวเอกไปพบบันทึกลึกลับที่พ่อของตนเขียนไว้ บันทึกเล่าเรื่องราวการสร้างแรงบันดาลใจ ที่ผ่านมา การกลับไปพบ "จูน" เพื่อนเก่าสมัยเด็กที่โดย เก่า หลอกให้ทำบางอย่างที่แสนสะเทือนใจ (คิดได้ไงฟร่ะ) และความลับที่เพื่อนรักเก็บงำไว้

The Nerd Of Microsoft

ความฝันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เรามักเห็นเพียงปลายยอดของความสำเร็จและคิดว่ามันเป็นทุกอย่างของคน ๆ นั้น ซึ่งไม่ใช่หรอก ความสำเร็จของทุกคนมักมีความเจ็บปวดเป็นฐานอยู่เสมอ เป็นกลุ่มก้อนของภูเขาน้ำแข็งที่รวมความเศร้าและน้ำตาไว้ใหญ่กว่าหลายเท่า กระบวนการแห่งความสำเร็จไม่มีคำว่าโชค การทำซ้ำ และความพยายามอาจไม่พอต่อการคว้าดาวมาก็ได้ การเดินทางอันแสนไกลมักจบลงด้วยการกลับมา ณ จุดเริ่มต้น แม้ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป มีคลื่นลูกใหม่มากลบลบเส้นทางเดิมเสมอ แต่ความทรงจำที่ผ่านมาทุกอย่าง จะคงอยู่กับผู้เดินทาง แม้ไม่รู้ว่ามันจะเป็นประโยชน์อะไรกับใครในอนาคต แต่การได้เล่าสิ่งที่ตนเองผ่านมา แค่นั้นก็มีค่ามากเกินพอแล้ว

Tomorrow I Will Date with Yesterday’s You :โชคชะตา สวนทาง…ที่เคียงข้าง กันไป

ผมคือนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะในโตเกียว และกำลังตกหลุมรั …