ผมไม่อยากไปงานหนังสือ

ผมไม่อยากไปงานหนังสือ เพราะคิดว่ามันเป็นเพียงกระแส การประกาศก้องว่าไม่อยู่ในกระแสคือการทำตัวอยู่เหนือกระแส กระแสนักคิดกระแสนักเขียนที่ในปัจจุบันมีพื้นที่ให้มากมายเพื่อถ่ายทอดตนเอง มีความคิดไร้ตรรกะและการกระทำไร้เหตุผลมากเกินไปในสังคมออนไลน์และในโลกความจริง ผมจะไม่เสพ สิ่งที่ผมทำได้ก็คือ เขียนว่าไม่อ่านงานเขียนเหล่านั้นให้คนอื่นอ่าน

ผมทำชื่อจริงเธอหล่นหายไปในกาลเวลา

จากนั้นไม่นานเราก็สมัครใจทำกันและกันตกหล่น ปล่อยความรู้สึกของหัวใจที่สั่นไหวให้ค่อย ๆ หายไป ความสัมพันธ์ก็ค่อย ๆ ถูกกาลเวลาย่อยสลาย จนสิบกว่าปีต่อมาก็ตกตะกอนเป็นความรู้สึก รวมกันอยู่ชั้นล่างสุดของความทรงจำ ผุดมาสว่างวาบเพียงเสี้ยววินาที แต่อบอุ่นนิรันดร์

Where we’re dancing in our tears-ในที่ซึ่งเราเริงระบำ ท่ามกลางหยาดน้ำตาของเราเอง

 -1-  “Tonight, just the two of us, so forget the world …