ในวันที่มองไม่เห็นความหวัง

ใต้แม่น้ำสีแดงขุ่นยามฝนชุก เราไม่รู้หรอกว่ามีปลาแบบไหนอยู่เบื้องล่างรอท่าให้เราลงไปจับ ในบึงน้อยน้ำใสยังยากที่จะนำตัวปลาขึ้นมาได้ ในแม่น้ำสายยาวปนโคลนยิ่งเป็นเรื่องยาก

ในตลาดที่มากมายด้วยผู้คน อาจมองเห็นง่ายกว่าปลาในชลธาร แต่การจะหว่านแหดักจับเงินในกระเป๋าให้มาเป็นรายได้ ไม่ง่ายเช่นกัน เราต่างเฟ้นสินค้ามากมายมาขาย ทั้งสินค้ากินอยู่ ฟุ่มเฟือย สินค้าช่วยเหลือแก้ปัญหา และสินค้าไร้ค่าแต่สวยงาม พ่อค้าแม่ค้าต่างพยายามเต็มที่ ๆ เก็บเกี่ยวยอดขายมาไว้ในกระเป๋า

ปัจจัยที่เอื้อให้เราจับปลาได้มากน้อยนั้นมีมากมาย เช่นเดียวกับปัจจัยที่จะทำให้ขายสินค้าได้ และไม่ใช่ทุกคนที่จะทำสำเร็จ

บางคนบอกว่า “หากหย่อนเบ็ดลงในน้ำ อย่าตั้งมั่นกับปลาที่มองไม่เห็น” คล้ายจะบอกให้เผื่อใจไว้บ้าง การทำอะไรล้วนเสี่ยงทั้งนั้น ทำเช่นเดียวกันอาจได้ผลสำหรับบางคน กับอีกคนไม่

แต่มนุษย์ขับเคลื่อนด้วยหวัง ลงเเรงลงพลัง ตั้งใจไปแล้ว ก็อยากจะได้อะไรคืนมาบ้าง การทำใจหย่อนเหยื่อลงไปแล้วไม่ได้ปลา มันก็พอยิ้มได้ในวันที่พอมี แต่หากปากแห้ง ร้อนรนขาดสิ่งจำเป็นแล้วละก็ สิ่งเดียวกันนี้อาจเป็นทั้งชีวิตของคน ๆ หนึ่งเลยก็ได้

วันที่เหยื่อหย่อนลดน้อยลง ความหวังกลับก้อนใหญ่ขึ้น เมื่อหวังมากก็เจ็บปวดมาก

ใต้กล่องแพนโดร่า สำหรับบางคนอาจอยากได้สิ่งยิ่งใหญ่เช่นความฝัน ความหวัง หรือ พลังจากทวยเทพ

แต่สำหรับบางคน ขออาหารสักมื้อ หรืออย่างน้อย เป็นหนอนเหยื่อสักตัวเพื่อจะไปต่อยอดหย่อนลงในสายน้ำ ที่มองไม่เห็นปลา อีกสักครั้ง ก็พอ

#ในวันที่มองไม่เห็นความหวัง

หมวดหมู่Diary

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s