การหายไปของบันไดขั้นที่สิบสาม

1
บันไดบ้านเคยมีสิบสามขั้น…

ในเช้าวันเจ็ดกรกฏาคมของปีที่สองที่ผมย้ายเข้าบ้านหลังนั้น มันเหลือสิบสอง

มีคนคนขโมยมันไป หรือว่ามันหายไปเอง มันอาจไปเดินเล่นแล้วหลงทางเหมือนแมวที่โดนขอมาเลี้ยง

เคยคิดว่านับผิด แต่ก็ไม่น่าพลาด

เป็นเรื่องสำคัญที่เราต้องตรวจสอบจำนวนขั้นบันไดก่อนซื้อบ้าน สำหรับบางคนอาจสำคัญกว่าดีไซน์ของบ้านด้วยซ้ำ

แต่ไม่ใช่สำหรับผม ขั้นบันไดไม่ได้มีผลต่อความเชื่อ ยังกินอิ่มและหายใจได้ทั่วท้อง

ความไม่ปกติบางอย่างทำได้แค่ให้คุณสงสัย แต่ไม่ใหญ่พอที่จะเปลี่ยนชีวิตคุณ

2
เช้าวันธรรมดาที่ยี่สิบห้าพฤษจิกาฯ ของปีต่อมาหลังขั้นบันไดหายไป เป็นปกติที่เธอแต่งตัวออกไปทำงาน รถติดวุ่นวายหากออกช้ากว่าหกโมงสี่สิบห้า เธอกล่าว

เป็นจริงตามนั้นหากช้าอยู่อย่าว่าแต่ทำงานอาจไปถึงตอนพักเที่ยงก็ได้

ในบ้านเหลือคนเดียว

ผมต้มน้ำร้อน เทกาแฟซองลงแก้ว ใส่น้ำตาลแดงช้อนเดียว ไม่มีครีมเทียมเหลือ รอน้ำเดือด

เสียงเดียวที่ได้ยินคือนกกระจิบ อาจเป็นโปรแกรมอัตโนมัติที่หากคุณเงียบ นกเหล่านี้จะร้องทันทีจากที่ใดที่หนึ่งอันแสนไกลไร้คนมองเห็น

อาจถูกเขียนด้วย เอไอชั้นเลิศจากบริษัทไอทีข้ามชาติ ที่หาทางนำมันมาขายให้คนเหงาที่รู้สึกว่าขาดมันไม่ได้ในวันใดวันหนึ่ง

หลังดื่มกาแฟกลิ่นไหม้ราคาถูก ผมก็ดำเนินชีวิตปกติ เปิดดูผู้คนในกระดานเลื่อนสีฟ้า

ล้างถ้วยชามที่ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืน นอนในตอนบ่าย และเตรียมผักกับเนื้อไว้สำหรับอาหารเย็น

ไม่ได้มีปัญหาต้องทำกับข้าว สมาธิเกิดขึ้นเมื่อจดจ่อทำงานที่ละเอียด ทำกับข้าวเป็นหนึ่งในนั้น

สามทุ่มคือเวลาที่ดึกที่สุดที่เธอควรถึงบ้าน แต่ก็ไม่

ผัดผักรวมน้ำมันหอยชืดเซ็งตามเข็มนาทีที่หมุน แกนโลกทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องเวลาเดินไม่เคยหยุด

ผมเดินพล่านเพื่อให้มีอะไรเข้ามาในหัว แทนความเกรี้ยวที่ผุดขึ้นมา

3
ผมนับขั้นบันไดอีกครั้งยังคงมีสิบสองขั้น ในวันที่สิบสามหลังจากที่เธอหายไป

เป็นเรื่องปกติไปแล้วที่มันมีสิบสองขั้น แต่ระยะเวลาแค่นั้นไม่เพียงพอจะทำให้เรื่องที่เธอหายไปเป็นปกติ

ทุกคนที่ผมรู้จักถูกซักถามจากผมทั้งสิ้น

แต่ไร้ซึ่งข่าวคราวใดใด การแจ้งคนหายไร้ประโยชน์ในแง่ปฏิบัติ มีเพียงคำมั่นจากเจ้าหน้าที่ว่าจะทำให้ดีที่สุดมาเก็บไว้ในกล่องทรงจำ

สำหรับบางคน การบอกว่าจะทำให้ดีขึ้น อาจเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่เขาทำได้ก็ได้

4
การหายไปของเธอกระจ่างแจ้งในวันที่สิบเจ็ดธันวาคมปีนั้น

มีข้อความส่งมาบอกว่าเธอไปแล้ว มีชายที่แอบคบมาหลายเดือนรับเธอไป เธอรับไม่ได้กับคนที่ไร้แผนสำหรับอนาคต ซึ่งมีค่าเทียมกับไร้อนาคต

ผมอยู่บ้านที่มีบันไดสิบสองขั้นหลายปีหลังจากนั้น

ในบ้านมีเงาของเธอตามมุมต่าง ๆ ผุดขึ้นมาบ้างยามที่ผมนั่งเหม่อ

เอไอสั่งให้นกกระจิบร้องยามโลกเงียบ แกนโลกไม่ได้หมุนกลับ เวลาหกโมงสี่สิบห้ายังเหมาะสำหรับออกจากบ้านไปทำงาน เสื้อผ้าเธอในตู้อยู่เช่นเดิม

เธอหายไปกลายเป็นเรื่องปกติ
เช่นเดียวกับขั้นบันได

เวลาทำอะไรหลายอย่างหายไปจากชีวิต
แต่ใช่ว่าจะหายไปจากทรงจำ
.

.

.

.

5

เสียงนกกระจิบร้องอีกแล้ว…

#การหายไปของบันไดขั้นที่สิบสาม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s