เรื่องเล่าที่ดีเปลี่ยนชีวิตคนได้

ฟังพ็อดแคสต์แปดบรรทัดครึ่งมา มีเรื่องเล่าที่เข้ากับเรื่อง ‘ลูกวัวไม่กลัวเสือ’ ที่เขียนเมื่อเช้าพอดี

เรื่องมีอยู่ว่า ชายคนหนึ่งไม่เคยวิ่ง แล้วมีการจัดงานวิ่งข้ามเมืองขึ้น ระยะทางประมาณ 250 กิโลฯ อยู่ดี ๆ แกก็อยากวิ่ง เลยไปสมัคร ทั้ง ๆ ที่ไม่พร้อมอะไรเลย

การวิ่งระยะขนาดนี้ จะมีการเตรียมตัว และการพักระหว่างวิ่ง (นึกถึงพี่ตูน ก้าวคนละก้าว) แต่ด้วยแกไม่รู้ แกคิดว่าวิ่ง ๆ ไป ถึงตอนไหนก็ตอนนั้น พักกิน พันนอน วิ่งไปเรื่อย แกใช้เวลาไม่ถึงแปดวันในการเข้าเส้นชัย ซึ่งปรากฏว่าแกดันชนะเลิศ แถมทำลายสถิติ

ผู้เล่าเรื่องสรุปว่า การที่เราจะทำอะไรแล้ว อาจไม่จำเป็นต้องรอให้พร้อม เพราะหากต้อใช้เวลาเรียนรู้ อาจไม่เคยและอาจจะไม่ได้เริ่มทำจริง

เหมือนลูกวัวที่ไม่กลัวเสือจึงกล้าเข้าป่า และถ้าได้กลับมา อาจกลายเป็นเสือเสียเอง

สุดท้ายไม่รู้ว่าเรื่องเล่านี้จริงหรือเปล่า (แม้ผู้เล่าจะบอกว่าจริงและค้นดูได้ ซึ่งก็ไม่ค้น ขี้เกียจ)

แต่ก็พอจะสร้างภาพให้เราเห็นได้ว่า บิดาของทฤษฎีคือการลงมือทำ ถ้าอยากทำอะไร ก็เตรียมตัวพอประมาณ แล้ววิ่งใส่เลย ทำไป เรียนไป ผิดไปสำเร็จไป เพราะชีวิตไม่ได้หยุดตรงคำนิยามใดนิยามหนึ่ง พ้นจากคำนิยามใดใดแล้วนั้น เราก็ต้องเดินต่อไป

และไม่ว่านายกฯ จะเป็นใคร เราก็ต้องทำมาหากิน

#แล้วมึงมาไล่ทักษินกับอีปูทำไม
#สัส

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s