กลิ่น – อดีต

1
วันก่อนนั่งจิบเบียร์กระป๋องยาว ๆ สีครีม ผมกับแฟนเรียกมันว่า “เบียร์หมี” เพราะกระป๋องเป็นรูปหมีมีภูเขาอยู่บนหลัง ไม่รู้ว่าต้องการสื่ออะไร แต่ป้ายยี่ห้อเขียนกำกับว่า Snowy พยายามหาจุดเชื่อมโยงของโลโก้ ยี่ห้อ ก็หาไม่เจอ

รอบนอกไม่ค่อยอิน แต่กินแล้วอร่อยดี

กินมาหลายครั้ง กลิ่นของมันแปลก ๆ คุ้น ๆ จมูก แต่นึกไม่ออกว่าเหมือนอะไร ตอนแรกผมคิดว่ามันนุ่ม ๆ หอม ๆ เหมือน โฮการ์เด้น แต่พอกินกระป๋องล่าสุดก็อ้อขึ้นมาทันที

กลิ่นของมันเหมือนมะขามแช่อิ่ม…

2

ตอนเด็ก ๆ จำได้ดีเพราะแม่ทำมะขามกับกระท้อนแช่อิ่มขาย แล้วแต่จะหาอะไรมาได้ แรก ๆ เราช่วยกันปอกมะขาม เพราะสมัยนั้นการจะทำอะไรต้องเริ่มทำแต่ต้น ไม่มี Supplier ทำส่งเป็นอย่าง ๆ เหมือนสมัยนี้

การทำก็ง่ายนะ หรือเพราะเราช่วยทำมาตั้งแต่เด็ก ๆ เลยพอเข้าใจเคล็ดลับ เริ่มจากนำมะขามมาแช่น้ำปูนขาวเพื่อให้ผลไม้กรอบ เสร็จแล้วต้มน้ำตาลทำน้ำเชื่อมมาแช่ ทิ้งข้ามคืน แล้วเทออก น้ำเชื่อมนี้คือน้ำแรก มันจะเปรี้ยว ให้แยกไว้ เอาน้ำเชื่อมตัวใหม่มาแช่เป็นน้ำสอง ทิ้งไว้อีกข้ามคืน ถึงขายได้ น้ำเชื่อมแรกก็เก็บไว้แช่มะขามรุ่นต่อไป

3
ถือว่าขายดีมาก แม่ขายราคาสูงกว่าชาวบ้านพอควร เพราะใช้ของดีกว่าคนอื่นไหม ก็ไม่เชิง แต่สิ่งที่ทำให้สินค้าของแม่ขายแพงได้เพราะความละเอียดในขั้นตอนการทำ ความใส่ใจ อุปกรณ์และวตถุดิบที่เลือกมาใช้อยู่ในขั้นสูงเท่าที่เราจะใช้ได้

ย้อนกลับไปอีกตอน ม 1 แม่เอามะขามมาใส่ถุง แล้วใส่กระติกให้เราเอาไปขายถุงละสามบาท เราคิดในใจว่าจะขายได้เหรอ

ไม่ใช่ว่าอายที่จะขาย แต่เรากินมันฟรีมาตลอด อีกอย่าง เราได้เงินไปโรงเรียนวันละยี่สิบ ค่าข้าว 10-12 ค่ารถไปกลับ 6 บาท เราจะเหลือเงินกินหนมสี่ห้าบาท

เราจึงคิดว่า ถุงละสามบาทใครจะซื้อ

4
ผลปรากฎว่าขายดีทุกวัน เพื่อน ๆ บอกว่าอร่อยและถูก เราก็ งง ๆ ว่าถูกจริงเหรอ (ในใจคิด กูกินฟรี ถูกกว่า)

เอามาขายหมดไม่ค่อยเหลือกลับบ้าน เราหอบเงินกลับบ้านวันละร้อยกว่าตลอด

จำไม่ได้ว่าเลิกขายตอนไหน ไม่แน่ใจว่าที่แม่ให้เลิกขายเพราะอะไร กลัวเราอาย หรือทำแบบนี้มันไม่ดี (เพราะเอาของไปขายน่าจะผิดกฏโรงเรียน) แต่นั่นก็ทำให้เรารู้ว่า ถ้าสินค้าดี ขายที่ไหนก็ได้ ถ้าไม่เกินเลย การตั้งใจจริงนั้น ไม่ว่าเราจะขายอะไรก็มีโอกาสขายได้

5
กลับมาที่เบียร์ตรงหน้า

พอเราคิดออกว่าเบียร์กลิ่นมันเหมือนอะไร เรายิ่งเห็นว่าสีมันก็เหมือน ขาดแต่เพียงรสชาติหวานเพราะไม่มีน้ำตาลเหมือนน้ำเชื่อม เราไม่รู้หรอกว่าเขาทำเบียร์กันแบบไหน แต่ถ้าให้เดา เขาคงเอาเครื่องหมักใส่ยีสต์ ผสมกับความทรงจำของวันวาน บ่มด้วยเวลาพอเหมาะให้ได้แอลกอฮอร์ที่เข้าไปสะกิดความทรงจำ

ยิ่งซดยิ่งทำให้คิดถึงวัยเด็ก พอหมดกระป๋องรสชาติหวานยังคงติดปาก

ขอถอนคำพูดที่ว่าหวานไม่เท่าน้ำเชื่อมละกัน…

เบียร์เย็นกับฟรายฟองนุ่มลิ้น กลิ่นวันวานหวานขึ้นจมูก

ขาดเพียงเพื่อนรู้ใจที่ห่างไกลกันแค่นั้นเอง

#เบียร์หมักมะขาม


รูปเอาของเขามาก็ให้ CR เขาหน่อย

http://craftnroll.net/2017/12/14/singha-ปล่อยเบียร์-snowy-weizen-by-est-33-ตัวเลือ/

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s