บุญ?

1
วันก่อนที่งานเอ็กซ์โป ในตกปรอย ๆ คาดว่าคงไม่มีลูกค้า จึงชวนแฟนกลับบ้านก่อนให้หยุดค่อยมาใหม่ ขากลับเจอยายเดินหลังค่อมลากตระกร้าใส่ผลไม้ที่พ่อค้าแม่ค้าแบ่งให้ ผมเลยจอดรถถามว่าจะไปไหนเดี๋ยวไปส่ง ยายบอกว่าจะไปตลาดหนองแคน ผมกับแฟนรีบลงไปขนของยายขึ้นกระบะและประคองยายนั่งในรถ

ยังไม่ทันจะออกตัวยายก็อัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาทั้งจักรวาลให้มาดูแลอำนวยชัยให้ผมและครอบครัว

พอรถเคลื่อนที่ผมก็รู้สึกได้ถึงความเอิ่บอิ่มที่ตามมา

2
อ่านเฟชบุ๊กเรื่องรีวิวราเมนแสนอบอุ่น ว่าด้วยร้านราเมนที่จะให้คนกินฟรีวันละหกชาม และหากผู้ใดสนใจบริจาคด้วยก็สามารถซื้อบัตรขอบคุณมาแปะไว้ให้คนยากไร้มาเอาไปแลกราเมนและเขียนขอบคุณติดบอร์ด

เป็นไอเดียที่น่ารักและคนที่นำเรื่องนี้มาเล่าก็เขียนได้อบอุ่นดี

โลกมีการแบ่งปันเสมอ

3
“ยายเอาผักมาขายที่ตลาดหนองแคน เผื่อได้ค่าเกิบให้หลาน ครูตีมันสามสี่มื้อแล้ว ย้อนบ่มีเกิบนักเรียนใส่ คู่นึงสองร้อยแปดสิบ ยายขายของได้ร้อยกว่า ซื้อข้าวไปนึ่งกะยังบ่พอ” ยายเริ่มเล่าสาเหตุที่แกต้องมาเดินตากฝน ก่อนจะบอกผมว่าคิวรถกลับบ้านแกจะอยู่อีกที่ ซึ่งรถเที่ยวสุดท้ายคือห้าโมงครึ่ง ตอนนี้ห้าโมงแล้วถ้าผมไม่ช่วยต่อคงทำให้ยายอดกลับบ้าน

ผมรีบพายายมาเก็บของที่ตลาดหนองแคน เมื่อถึงตบาดยายเดินไปหอบผัก บอกว่าจะเอาไปให้แม่ค้าช่วยขาย บอกผมรอที่นี่แล้วเดินเลี้ยวลับไปในตลาดโซนผัก

ผมรออยู่สักเกือบสิบนาที รถก็จอดขวางเขาไว้ อีกทั้งกลัวยายไม่ทันรถ เลยรีบเดินตามไปดู พบยายหอบของพะรุงพะรัง มีพริก กระเทียม มะละกอ ผักอื่น ๆ นิดหน่อย เงาะ กับมะม่วง ผมรีบเข้าไปช่วยถือพร้อมบอกยายว่าต้องไปแล้ว

4
“เป็นบุญ เป็นกุศล” แม่ค้าพวงมาลัยบอก หากเราไหว้เจ้าที่เจ้าทางก่อนขายของจะค้าขายดีและร่ำรวย พ่อค้าแม่ค้าทุกคนรวมทั้งแฟนผมก็ซื้อทุกครั้งที่ลงขายของในตลาดนัด

5
“รถหรูของผม มูลค่าของมันสูงมาก แค่คุณค่าของมันไม่สามารถเทียบเท่ากับรองเท้า 1 คู่ ที่ผมได้มอบให้แก่เด็กชาวแอฟริกาที่ไม่มีรองเท้าใส่ การได้เห็นรอยยิ้มจากเด็กคนนั้น มันมีความหมายต่อผมมากว่ารถหรูคันนี้หลายเท่า” อาลี บานัต ชายร่ำรวยวัย 30 กล่าวไว้ หลังจากเมื่อปี 2558 เขาพบว่าเขาเป็นมะเร็งและอยู่ได้อีกเพียง 7 เดือน

เมื่อรู้ว่าชีวิตตัวเองจะหมดลงเขาตัดสินใจขายทุกอย่างเพื่อนำไปบริจาค สร้างมัสยิด และก่อตั้งมูลนิธิเพื่อดูแลหญิงหม้าย สร้างศูนย์แพทย์เล็ก ๆ ตามสถานที่ห่างไกลในแอฟริกา

เขาบอกว่าสิ่งสำคัญคือทำให้ผู้คนเหล่านั้นดูแลตัวเองได้ เพราะการบริจาคไม่ได้มีทุกวัน แต่มนุษย์ต้องกินทุกวัน ที่สำคัญเงินบริจาคหมดลงได้ง่ายและรวดเร็ว

ผ่านไป 7 เดือน อาลียังมีชีวิตอยู่ เขาบอกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่เขายังอยู่ เขารู้ว่าเมื่อเขาตายเขาเอาอะไรไปไม่ได้ แต่สิ่งที่เขาทำจะสร้างประโยชน์ให้ผู้คนมากมาย

อาลี เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคมที่ผ่านมา…

6

“พ่อแม่มันถืกรถชนตาย เหลือหลานสามคน คนนึงยังน้อย บ่จั๊กเดือน ผูใหญ่ ป. สาม กับ ป.ห้า นี่กลับบ้านไปไม่มีนมให้มันกิน สิ บดกล้วยให้มันกินเอาดอก เขาเอาหล้วยให้ตะกี้นี่

ยายกะแปดสิบสามแล้ว ยังต้องมาหาเงิน หากะบ่ได่ ขายของกะจั๊กสิขายหยั่ง จั๊กสิเฮ็ดหยั่งสิร่ำสิรวย ยายคือทุกข์แท้บักหล้า

ให้บักหล้าถืกรางวัลที่หนึ่งเด้อ คั่นถืกให้มาสร้างบ้านให้ยายนำแน ยายทุกข์ ยายบ่มี บ้านอยู่เขากะไล่เช้าไล่แลง จั๊กสิไปอยู่ไส”

ยายยังพร่ำบ่นเรื่องราวชีวิตแบบไม่ขาดสาย ผมและครอบครัวนั่งในรถทำได้เพียงรับฟัง และน้ำตายายก็ไหล ยายบอกว่าครั้งก่อนที่เข้าเมืองมาก็กลับไม่ทันรถสองแถว ทำอะไรไม่ถูกนั่งร้องไห้ จนมีคนมาเห็นแล้วไปส่ง ผมพยักหน้าตอบรับ และแปลงภาษาที่ฟังออกมาว่า ถ้าไปไม่ทันรถไปส่งยายที่บ้านด้วยนะ…

7

บุญคืออะไร?

ผมถามตัวเองมาแล้วหลายครั้ง การให้ การทำทาน ความสบายใจที่ได้หลังจากทำ

8

“ไม่เชื่อก็อย่าพูดมาก” แฟนผมบอกหลังจากผมบอกว่าถ้าจะไหว้เจ้าที่ มาไหว้ผัวดีกว่า ผัวตั้งร้าน ตั้งโครง เรียงของ ไม่ใช่ผีที่ไหนมาทำให้

9

ยายลงจากรถและถามคนแถวนั้นว่ารถหมดยัง พอรู้ว่ายัง เราก็ช่วยกันขนของลงให้ยาย ผมบอกให้ก้อยเอาเงินใส่มือยายสักร้อย ยายรับแล้วบอกว่าให้ร่ำให้รวย ได้บุญหลาย ๆ ถูกหวยมาช่วยยายอีกนะ ยายมาบ่อย เงินนี้จะไปซื้อรองเท้าให้หลาน และคิดว่ามีมีคำพูดอีกมากมายจะตามมา แต่ผมตัดบทโดยกล่าวลาและปิดประตูรถก่อนจะได้ฟังคำอวยพรเหล่านั้น

10

เรารวยเพราะทำบุญ หรือทำบุญเพราะรวย?

อีกคำถามที่ผมสงสัย หากเราไม่มีเราให้คนอื่นเราจะลืมตาอ้าปากหรือกระทั่งร่ำรวยได้ไหม?

ทำไมยายที่ให้พรคนอื่นกลับไม่รวยหรือไม่มีพอที่จะเลี้ยวตัวเอง?

ทำไมคนขายพวงมาลัยไม่ได้มีมากมายเหมือนที่บอกคนอื่น?

อาลีเศรษฐี มีเงินก่อนจะบริจาค หรือบริจากก่อนจะมีเงิน หรือเพราะมีเงินแหละถึงบริจาค คำตอบคงรู้ ๆ กันอยู่

คนจน คนไม่มี เกิดขึ้นเพราะอะไร ความไม่เท่าเทียม โอกาสที่ได้รับ หรือปัจจัยอื่น ๆ

“ยายได่ถ่ายรูปกับนายก เลาตบไหล่บอกว่าสิซอย พอนายกไป เขากะมาบอกว่าซอยอยู่ แต่ตามคิว ถ่าแนจั๊กนอย สิให้ถ่าฮอดไส ให้ยายตายก่อนติถุงสิซอย” ยายบ่นในจังหวะที่ผมกำลังเลี้ยวเข้าท่ารถกลับบ้าน

นึกถึงสิ่งที่อาลีพูดไว้ หรือแม้กระทั่งนักวิชาการและปรัชญาพอเพียงสรุปให้เรารู้คือ เราต้องดูแลตนเองให้ได้ก่อนค่อยช่วยเหลือผู้อื่น และทำอย่างไรให้เขาสามารถรับผิดชอบตัวเองให้ได้

ซึ่งให้ถามผมผมก็คงตอบไม่ได้ และทำอะไรไม่ได้มากนักหรอกกับการเข้าช่วยเหลือคนอื่น

“เงินบริจาคมาไม่บ่อยและหายไปอย่างรวดเร็ว”

ราเมนมีให้วันละหกถ้วย อาลีทำให้ชาวตองโกให้ดีขึ้นจนถึงวันที่เขาจากไป และสิ่งผมอยากบอกยายคือคงต้อง “ต้องผิดชอบตัวเองนะยาย”

แต่ไม่ได้พูด เพราะรู้ว่าอายุปูนนี้ ยายคงทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมรับชะตากรรม

11

ทำบุญแล้วสบายใจ?

คำถามสุดท้ายที่ผมคิด จริงหรือ?

ไม่จริงหรอก ก้อยทำหน้าเศร้าหลังจากเราเคลื่อนรถออกจากยายมา มองหน้าก็รู้ว่าสงสารยายมากแค่ไหน ส่วนผมแม้ไม่มีสีหน้า แต่ก็ค้างคาในใจจนต้องมาเขียนให้อ่านกัน

หากทำบุญแล้วสบายใจ ทำไมผมรู้สึกเศร้าให้ยาย รู้สึกว่าสังคมไม่เทียมเท่ากัน ทำไมรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายก็ได้แต่พยายามข่มตานอนและลืมเรื่องยาย เพื่อตื่นเช้าและเอาชีวิตตัวเองให้รอด…

กระทั่งตอนนี้ ผมก็สงสัยว่า ‘บุญ’ คืออะไรและเราได้อะไรจากบุญ?

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s