หลังวันพายุลง–

-1-
เมื่อวานเจอของแข็ง พายุฤดูร้อนพร้อมสมุนเห็บน้ำแข็งลงถล่ม ท้าทายการเตรียมการของพวกเรา ผมรีบขนของขึ้นกระบะ คลุมด้วยผ้าเต๊นท์หนา มัดเชือกรอบคัน รีบถอยออกจากที่เกิดเหตุกลับหอพักที่โรงรถมีหลังคา

หลังจากเนื้อตัวชื้นเดินเข้าห้อง ผมเปลี่ยนเสื้อผ้า ไฟก็ดับ ตามมาด้วยเสียงฟ้าทลายปานลงโทษมวลมนุษย์ที่สนใจแต่ออเจ้า จนละเลยหน้าที่เคารพบูชามหาเทพ

ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ คงต้องเฝ้ารอให้พายุมันผ่านไป”

-2-
วันก่อน มีบริษัทโทรมาสัมภาษณ์งาน น่าแปลกที่พออายุขนาดนี้แล้ว การสัมภาษณ์พูดคุยคัดเลือกเขาทำแค่เพียงโทรหา เล่าเรื่องราวของบริษัท ให้เราเล่าประสบการณ์ ต่อรองราคา แล้วก็ให้เวลาตัดสินใจว่าจะเราจะไปช่วยเขาทำหรือไม่ ช่างต่างจากสมัยเราเป็นเด็กจบใหม่วิ่งไล่หางานทำ

แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่งานที่เราจะทำหรอก อยู่ที่มันมาสั่นคลอนจิตใจของเราต่างหาก เข้ามากระทบความเเน่วแน่ในการใช้ชีวิตอิสระ ที่ก่อนหน้านี้็โดนความไม่มั่นคง ความไม่พอในบางช่วงเข้าโจมตีจนสร้างรอยร้าวในแผนดำเนินชีวิตของเรามาแล้ว

ราวกับว่านี้คือทางออกนะ ทางที่พอจะช่วงให้ชีวิตดีขึ้น เหมือนกับโดนบอกว่า อย่าดื้อดึง อย่าฝืนมันอีกเลย กลับมาสู่เส้นทางที่คุ้นเคย ที่ทำมาทั้งชีวิตเถอะ

ความคิดตั้งมั่นที่เราสั่งสมมาค่อย ๆ โดนกร่อนทีละน้อยด้วยความไม่มั่นใจของเราเอง

ไม่มั่นใจว่าเราจะยังดูแลคนที่เรารักได้นานแค่ไหน

“คนนึงทำงาน คนนึงขายของ” เสียงของแม่ที่พูดกับเรามาตลอดเล็ดลอดออกมาจากความคิด

– 3 –
ฟ้าสว่างแล้ว

เมฆหมอกจาง ฟ้าสดใส ภาพของเช้าวันนี้ราวกับภาพในนิยายดิสนีย์ตอนจบ ทุกอย่างสวยงาม แต่สภาพบนพื้นพิภพต่างออกไป ต้นไม้โค่นลม โคลนตมเป็นหย่อม ๆ เต็มสนามหญ้าเหมือนรอยปะของกางเกงเด็กแว้น

ผมไปดูรถที่เก็บของ เปิดดูว่าสินค้าเสียหายหรือไม่ บางส่วนชื้นแต่ก็ไม่ได้ร้ายเเรงอะไร หลังจากดูนั่นนี่เสร็จก็ออกมาจัดร้านลงของตามปกติ

ระหว่างที่ขับรถมา ก็นึกเสมอว่าเราจะป้องกันความเสียหายในอนาคตได้อย่างไร

-4-
–ไม่ว่าคุณเตรียมการดีแค่ไหน
แต่ปัญหาที่มาท้าทายจะใหญ่กว่าเสมอ-

ผมทบทวนเรื่องทั้งหมดและสรุปออกมา

เราจะเติบโตตามทางเดินของพ่อค้าแม่ค้า อุปกรณ์ช่วยเหลือจะถูกหามาตามเพื่อน ๆ ในตลาดแนะนำและตามกำลังทรัพย์ที่เราพอจะหาได้ ผมเริ่มคิดถึงตู้รถกระบะตามคำแนะนำของเฮีย

เช่นกัน ไม่ว่าผมเตรียมใจในการใช้ชีวิตอิสระมาดีแค่ไหน แต่สุดท้ายก็จะโดนท้าทายจากข้อเสนอที่ผ่านเข้ามา และปัญหาที่กำลังเผชิญ ผมเริ่มคืดถึงการกลับไปทำในสิ่งที่ที่คุ้นเคยตามคำกล่าวของพ่อแม่

บอกไม่ถูกหรอกว่าทางไหนดีกว่ากัน…

รู้แต่เพียงว่าไม่ว่าทางเดินเส้นไหนก็เต็มไปด้วยโอกาส ความท้าทาย ปัญหา คำถาม และความไม่แน่นอนทั้งนั้น และสิ่งที่พอจะทำได้ก็คือ เตรียมตัวเตรียมรอรับพายุลูกใหม่ที่กำลังจะเข้ามา ไม่ว่าตอนนั้นจะทำอะไรอยู่ก็ตาม

และที่สำคัญก็ต้องเตรียมใจไว้ว่า ปัญหาหรือพายุที่รออยู่ข้างหน้า มันจะใหญ่กว่านี้ และสร้างความเสียหายใหม่ ๆ ให้มากกว่านี้

ไม่ว่าคุณจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหนก็ตาม…

#เตรียมตัว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s