อารมณ์ขันในตลาด

1

ยอดขาย “OK” พี่ต้นบอกพร้อมอมยิ้ม

“โอเค คือ ขายดี” ผมถามขยี้

“ดีห่าไร OK แม่งคือ ‘ตกลง’ ตกจนไม่เหลือเชี่ยไรแดกแล้วเนี่ย”

เราฮาพร้อมกัน ก่อมผมจะหยิบกระติกเขียวเขลอะ ที่บรรจุเบียร์กับน้ำแข็งบด แม้จะทำให้รสชาติเบียร์จืด แต่ก็ให้ความเย็นนาน ประหยัดได้ทั้งเงิน และพลังงานในการเดินให้ขอกับเจ้ร้านน้ำได้พอดู

2

ในตลาดเมื่อเช้ามีการแทงกัน คู่กรณีทั้งสองอยู่ในขั้นวิกลจริต ผู้ตายเป็นคนบ้าแบบผ่านการ Certify มีใบยืนยันว่าบ้าจริง กับอีกหนึ่งผู้กระทำผิดคือนักโทษที่ออกจากเรือนจำมา ไร้ญาติขาดมิตร หันเหวงจรชีวิตเข้าวงการ

“ตายไหม” มีเสียงถามกันเซ็งแซ่

“จะเหลือ โดนแทงมิด ไปลาสเวกัสเลยครับท่าน”

“คงมีการเหยียดหยามระหว่างรุ่นพี่ที่เก๋ากับรุ่นน้องวัยคะนอง” พ่อค้าคาดเดาถึงสาเหตุการตายและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“กูว่ามันแย่งกาวกันดม” อีกคนวิเคราะห์จริงจัง

“เออว่ะ มีเหตุผล มึงนี่เข้าใจคนบ้าจริง ๆ พูดอะไรน่าเชื่อถือ” คนแรกเอ่ยชม ก่อนพ่อค้าผู้เข้าใจคนบ้าจะเอาตีนสะกิดดากให้เพื่อนล้มกลิ้งไปกองสร้างรอยยิ้มให้เพื่อน ๆ ล็อกระเเวกข้างเคียง

3

“รีบซื้อนะ สามโลร้อย ไฟไม่ได้เอามา มืดแล้วกลับ รีบขายรีบเก็บก่อนเขามาเอาค่าหวย” พ่อค้าผลไม้ตลาดโพนทองปล่อยมุกประจำอย่างคล่องแคล่ว ขณะที่ผู้ช่วยหน้าตาเหมือน “พี่เชียร์ จน เครียด กินเหล้า” ไว้หนวดเฟิ้ม สักเสือเผ่นหน้าเบี้ยว ยืนเต้นเพลง “คุกกี้เสี่ยงทาย” อยู่ด้านหลังด้วยสเต็ปเป๊ะ ๆ แบบไม่น่าเชื่อ ผมนั่งขำแบบทำอะไรไม่ถูก ของเขิงไม่ต้องขายท้องแข็งไปกับมุกระดับโลกในราคาเบียร์สามขวด

4

“พี่ขายได้เท่าไหร่” พ่อค้าแม่ค้าถามกันอีกครั้งหลังเก็บข้าวของ

“หลังปีใหม่เงียบชิบหาย” เสียงตอบตายอยาก ถูกคายออกมาจากหลายปากหลายคอ แววตาดูขมขื่นสักวินาทีก่อนกะพริบกลับมาสดใสพร้อมยิ้มแห้ง เปิดเผยความ “ขื่น” สักวินาที ทิ้งร่อยรอยความแห้งของความหวังให้เพื่อนพ่อค้าแม่ค้าได้จับ สัมผัสและรู้สึกสักเศษ เพื่อรับเสี้ยวความเห็นใจจากเพื่อนฝูง ก่อนก้มหน้าก้มตาเก็บของกลับไปนอนทับรับความจริง ต่างจากมุกขำที่พึ่งปล่อยไปก่อนหน้า

5

ในตลาดพ่อค้าผู้ชายเกือบทุกคนจะมีวาทะในการพูดคุยสร้างเสียงหัวเราะกันไม่มากก็น้อย จากคนที่พูดไม่เป็น เหนียมอาย แต่เมื่อต้องมาคุยกับลูกค้า ต้องเชียร์ต้องขาย รวมถึงเห็นพี่ ๆ ที่ขายกัน อย่างไรก็ต้องมีปล่อยมุกปล่อยเปลือกหอยกันให้สนุกสนาน

เราหยิบแม้กระทั่งความตาย เอาผู้ลาลับที่รู้จักมาล้อเล่น เอาความเรียบง่ายของชีวิตมาปู้ยี่ปู้ยำเป็นเสียงขำ ไม่ว่าเกิด แก่ เจ็บเล็กน้อย หรือตายเป็นผี Element เหล่านี้ถูกดัดแปลงด้วยมือเขียนบทชาวบ้าน ถูกเล่าด้วย Stand Up Comedy สิงห์ ลีโอ ผู้ยิ่งเติมดีกรี ยิ่งพริ้วไหว

ผมทึ่งกับการเก็บเล็กประสมน้อยสิ่งรอบข้างมาเรียงร้อยเล่าอย่างชาญฉลาด สร้างความสนุกในเวลาค้าขาย ให้หายเหนื่อยกันพอหอมปากหอมคอ ล่อไปดมหูซ้าย สไลด์ลงจั๊กกะแร้

ความขำกับความขื่นปะปนกันในตัวพ่อค้าแม่ค้าอย่างแนบเนียนเป็นหนึ่งเดียว พวกเรามีเสี้ยวความสุขที่เก็บมากลืนเพื่อจะแตกกระจายในกระเพาะเป็นความเจ็บกันอยู่ตลอดเวลา

มันคงเป็นวิถีเอาตัวรอด ที่ผมต้องเรียนรู้อีกมากในสถานที่ประกอบการเช่นนี้ เรียนรู้ที่จะยิ้มตอนเจ็บ เห็นใจตอนสุข และเข้าใจในเรื่องราวรอบข้างบ้างแล้ว

และเพื่อไม่เป็นการเสี่ยงโดนแทงไปโผล่ลาสเวกัสแบบเคสเมื่อเช้า ผมคงต้องหามุกไปปล่อยแลกเปลี่ยนกับพี่ ๆ เขาบ้างไม่มากก็น้อย ว่าแล้วผมก็ตะโกนเรียกลูกค้าด้วยมุกที่ซ้อมตั้งแต่เช้าว่า

“ชุดนอนครับ ผ้าดีเนื้อนุ่ม ไม่ขุย ไม่ขน ไม่คัน ไม่คาย ใส่แล้วนอนดีเหมือนตาย ใส่วันนี้ นอนตื่นอีกทีบ่ายสองพรุ่งนี้จ้าาาา”

#ขำให้หน่อย

#ว่าแล้วก็หยิบกระตกเขียวดูดเบียร์จืดแก้เขิน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s