ฟ้าสีส้ม

1

“ขอทานยังมีค่าที่”

เฮียนกบอกในวันที่ผมถามเรื่องค่าที่ในงานกาชาดร้อยเอ็ด

แกบอกว่าประมาณสี่หมื่นสองสำหรับเส้นหลัก สี่หมื่นในเส้นรอง นอกนั้นลงขายก็เจ๊งเปล่า ๆ ทุกอย่างเป็นเงินหมด 
ขอทานยังต้องจ่าย แกบอกก่อนจะยิ้ม
2

ตอนพระอาทิตย์ตกท้องฟ้าจะสวยเสมอ เรามักจะนั่งมองมันเมื่อมีเวลาว่าง สีม่วงเข้มปนส้มทำให้เราอยู่เฉย ๆ คล้ายกับจะบอกว่า เราเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว พักเถอะ หากฝืนต่อไปจะมีแต่ผลเสีย ให้รอเวลาฟ้าสาง รอสีส้มอีกอันที่มาลบความมืด ปลุกเราตื่น ให้สดชื่นแล้วก้าวต่อไป 
บางทีการรอคอยก็เป็นกลยุทธิ์

–ไม่รู้ใครพูด–
3

ผมมานั่งพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการหาค่าที่มาลงขายของในงานใหญ่ประจำปี 
“บางคนได้เป็นแสน แต่ที่เจ็บไปก็ไม่น้อย” เฮียนกพูดตามประสาคนประสบการณ์เยอะ 
ค่าที่สี่หมื่นสอง ลงของอีกน้อย ๆ ก็เจ็ดแปดหมื่น รวมแต่งร้าน นั่นนี่อีก มีต่ำ ๆ แสนห้า จะว่าบ้าก็ว่าได้ เพราะหัวใจบอกอยากลอง แต่ที่ทำให้ต้องชะงักหันมาดูอีกครั้งคือ เราพลาดไม่ได้ ถอยกว่านี้มีแต่ตายเท่านั้น
ไม่มีอะไรการันตี ความไม่แน่นอนยังไม่แน่นอนเลย ประสาอะไรกับชีวิตบนเส้นใยแมงมุมของพวกเรา 
แล้วเราจะทำอย่างไร? 

ผมถามตัวเอง นั่งนึกทบทวนถึงทางที่จะเดินต่อไปในอนาคต อยู่ดี ๆ หน้าของโสภณลอยขึ้นมา 
ในวันที่ Busy rabbit ของ Sopon Supamangmee เริ่มธุรกิจ เขามาปรึกษาว่าทำแอพด้วยดีไหม 
“ก็ดี” เพื่อน ๆ ในกลุ่มบอก 

“แต่มันเป็นล้านนะ” โสภณโพล่งราคาที่ต้องจ่ายออกมา 
จากนั้นเสียงของทุกคนต่างบอกว่า รอก่อนดีไหม ให้ทุกอย่างมันโต มันแข็งแรงก่อน ของดีใครก็อยากได้ แต่ถ้าทำไปแล้วไม่คุ้ม มันรังแต่จะเจ็บตัว 
โสภณบอกว่า งั้นทำเท่าที่ทำได้ก่อนละกัน แต่สำเนียงแบบนั้นใคร ๆ ก็ดูออกว่าเขาเสียดาย 
วันนี้ธุรกิจของเขาไปได้ดี ไม่มีแอพฯ ด้วย 

มันไปของมันได้ 
“ถ้าไม่ตายเราก็มีทางออกให้ตัวเองเสมอ”  คำสอนจากเรื่องนี้ที่ผมได้รับ…
4

ท้องฟ้าเบื้องหน้าคือสีม่วงส้ม ผมไม่แน่ใจว่่าจ้องมองมันนานแค่ไหน หัวใจก็ตอบไม่ได้ว่าจะเอาไงต่อ ปล่อยโอกาสผ่านไปก่อน ค่อยหาทางในเวลาที่พร้อม ลองมองดูดี ๆ ว่าตอนนี้เราทำอะไรได้บ้างดีไหม 
ทำเท่าที่ทำได้ก่อน…
ผมถอนหายใจและเข้าใจความรู้สึกของโสภณ ถ้าไม่อยู่ตรงนั้นก็ไม่รู้ว่าต้องรู้สึกอย่างไร สิ่งที่อยากทำ ความรู้สึกที่อยากไป และการต้องยอมรับว่เราทำไม่ได้นั้นเจ็บปวดแค่ไหน
มองบนท้องฟ้าสีส้มอีกครั้ง

บอกตัวเองว่าถึงเวลาพักก่อนหรือไปต่อ 
ยังตอบไม่ได้ พร้อม ๆ กับความสับสนที่ว่า ฟ้าสีส้มเบื้องหน้าตอนนี้ เป็นเย็นย่ำสนธยา หรือว่าฟ้าสางยามเช้ากันแน่…
#ต้องพักหรือไปต่อ

#ปัญหาคือเรื่องธรรมดาของชีวิต

หมวดหมู่Diary

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s