Bun Dairy #9 เพื่อน/อิสาน และการดำรงค์อยู่ในพื้นที่แปลกหน้า

1

เมื่อวานเป้มาหาตั้งแต่สี่โมงเย็นทั้ง ๆ ที่เราเลิกงานสองทุ่ม ไม่แน่ใจว่ารักเพื่อนหรือไม่มีที่ไป แต่ก็รู้สึกดี ในเมืองใหญ่แบบนี้การรู้จักใครแบบเพื่อนจริง ๆ นั้นเกิดได้ยาก ต้องกินเหล้ากัน ต้องเฮฮา บ้าบอกเสียเงินเสียทองมากมายกว่าจะได้เพื่อนสักคน แต่กับเป้ไม่ เป้ไม่กินเหล้า เป้ไปเที่ยวไหนก็ได้ถ้าเพื่อนไป นั่งดูหนังอยู่ห้องก็ทำได้ ถึงเวลาก็กลับ ดึกแค่ไหน ไกลแค่ไหนก็กลับ 

เมื่อเลิกงานเราเลยไปฟาดชาบูที่แค่ชื่อร้านเรายังอ่านกันไม่ออก เต็มไปด้วยน้ำซุปมากมาย 8 ชนิด แต่ให้เลือกที่ละอัน นี่เราต้องมา 8 ครั้งถึงได้กินครบเหรอนี่

มื้อนี่เป้เลี้ยง (อีกแล้ว) เราเลยสัญญาว่า ถ้ามาหาครั้งต่อไป จะไปนวดฝ่าเท้ากัน เดี๋ยวเราจ่ายบ้าง

จากนั้นกลับห้อง นั่งคุย ดูหนังที่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่เราก็พยายามตีความและคุยกันจนดูรู้เรื่องในที่สุด 

ทำให้เห็นว่า การมีเพื่อนยังไงก็ดีกว่าอยู่คนเดียว

2

“ชนขอบ” คือศัพท์แสงที่ใช้เรียกสภาวะที่อบบันออกมาแล้วเห็นได้ว่ามันยุบ แบน ไม่กลมสวย เราถามที่มาว่าทำไมถึงเรียกแบบนี้ พี่หนูแดงเล่าว่า ตอนที่เราพรูฟ (Proof) บันเสร็จแล้ว ยันพองสวยงามเพราะยีสต์เติบโตดีแล้วนั้น ต้องคอยระวัง เพราะเจ้ายีสต์พวกนี้อ่อนแอ บอบบาง เมื่อเรียงเสร็จแล้วจะยกถาดเข้าเตาอบ แต่ดันทำขอบถาดชนเข้ากับ ทรอยเลย์ เพียงครั้งเดียว เจ้ายีสต์ขี้ตกใจที่อยู่ในเนื้อขนมปังก็พร้อมที่จะตัวแตกตาย จนมีผลทำให้ขนมปังยุบลงไปอย่างที่เห็น 

คิดแล้วก็คงคล้ายสภาวะบางอย่างในจิตใจมนุษย์ ที่แม้จะมีกายเนื้อที่แข็งแรง (ออกจะอวบอั้น กลมกลึงด้วยซ้ำ) แต่หากถูสะกิตด้วยเรื่องที่ค้างคาในใจ แม่เพียงเล็กน้อยก็พร้อมที่จะแตกหัก ล้ล้าง และจางหายจากกันได้เลยทีเดียว

จะว่าไปแล้ว เราทุกคนมีเรื่องอ่อนไหวภายในทั้งนั้น พร้อมที่จะถูก “ชนขอบ” เปราะบาง และแตกสลายเสมอ
3

เมื่อวานยอดขายสุทธิขายไป 50 บาท แต่มีการ Waste เยอะแยะมากมายราวศพทหารในสงครามนาซี ซึ่งก็ทำให้สงสัยว่า นโยบายการสร้างยอดขายอย่างเดียวโดยใช้กลยุทธิ์ลด แลก แจก แถม นั้นถูกต้องหรือไม่ ตอนนี้คงทำได้แค่คอมเม้นตามความคิดของเรา แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่า สิ่งที่เราเสนอไป มันเข้ากันได้กับที่นี่หรือไม่ และเราก็ต้องทำความเข้าการตลาดในแบบฉบับของที่นี่ให้ลึกกว่านี้อยู่ดีนั่นแหละ

แต่ก็งงจริง ๆ นะ ในขณะที่ออกโปรดักซ์ใหม่มาได้ 3 ชนิดแค่ 3 วัน กลับมีโปรโมชั่นลดราคาสิ้นค้าอื่นอีก 12 ตัวออกมาเพื่อกระตุ้นยอดขาย แล้วได้ 3 ตัวที่ออกมา จะไม่ตายห่าไปก็ให้มันรู้ไปสิ 

(ใครผ่านไปผ่านมาช่วยอุดหนุนด้วยนะ)

4

“หนูเป็นคนสารคามคะ” กระถิน พนักงานใหม่ยืนคุยกับผมสำเนียงอิสานอย่างสนิทใจ และเราก็พูดอิสานเป็นส่วนใหญ่ กับเพื่อน ๆ หรือคนรู้จัก แม้จะอยู่กลางกรุงฯ ก็ตาม

จะว่าเดียวดายก็ไม่เชิง จากการอาศัยอยู่ในเมืองมาอาทิตย์กว่า ก็พบว่ามีคนจากที่ราบสูงมากมายในพื้นที่เมืองหลวงแห่งนี้ บ้างขับแท๊กซี่ บ้างเป็นวิน’มอร์ไซค์ โอเปอร์เรเตอร์ที่โรงแรมก็ใช่ พนักงานเสิร์ฟชาบูก็เป็น มองไปทางไหนก็จะมีคนเดียวดายจากตะวันออกเฉียงเหนือซุกซ่อนเสมอ ๆ 

คิดได้แบบนี้ก็ชื้นใจขึ้นมาหน่อย เพราะเราก็มีเพื่อนที่ยังเผชิญกับความบูดเบี้ยวของโลกและชีวิตเช่นกันกับเรา รู้สึกว่ามีเพื่อน แม้จะเป็นการมีเพื่อนแบบห่างไกลและไร้ความสัมพันธ์และเป็นคนแปลกหน้าของกันและกันก็ตาม 

5

คิดถึงเธอนะ

————

19.7.17

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s