Bun Diary #8 ชีวิตในกรุงฯ

Bun Diary #8
ชีวิตในกรุงฯ
——
1
เมื่อวานนอนคนเดียว กินข้าว เดินทางไปนั่นนี่คนเดียวแบบสัมบูรณ์ ไม่ได้เจอหน้าใคร (คนที่รู้จัก) พยายามหาอะไรทำแก้เซ็ง แต่ไอ้อะไรที่ว่าเต็มไปด้วยอุปสรรค ดูหนังก็เน็ตค้าง เขียนบล็อกก็หมดไฟ

ที่ทำได้ก็แค่สไลด์หน้าจอให้เวลาและความคิดโดนฆ่าทีละนิดด้วยความเดียวดาย

2
มีหลายคนบอกว่า ญี่ปุ่นเหมาะที่จะไปเที่ยว ไม่เหมาะที่จะไปอยู่ถาวร ซึ่งผมคิดว่าไม่ใช่แค่ญี่ปุ่นหรอก บางกอกของเราก็เช่นกัน สนุกที่จะมาเที่ยวเปิดหูเปิดตา อาหารเยอะ สาว ๆ สวย แต่พอต้องมาอยู่จริงกลับต้องคิดมากกว่าที่เคยเป็น อาหารเยอะแยะแต่เดินไปเดินมาไม่รู้จะกินไร สุดท้ายก็ข้าวราดแกง ‘เตี๋ยวต้มยำไรแบบนี้

ส่วนความสวยงามอื่น ๆ ก็ไม่ต่างจากเดินที่อควาเรี่ยม ได้แต่มอง แม้ใกล้ชิดแนบแน่นบนรถสาธารณะ แต่กลับรู้สึกว่าห่างไกลราวอยู่กันคนละดวงดาว

คิด ๆ ไปเหมือนกับว่าเรามีความไม่เข้าพวกแม้กระทั่งกับจิตใจของเราเอง

3
วันนี้ทำงานกับน้องโส ทอมปราดเปรียว มีหลายอย่างที่ต้องกำชับน้องแต่ก็คงต้องค่อย ๆ ปรับ ที่จริงแล้วอาจเป็นเราที่ต้องปรับด้วยเพราะเราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราจะปรับเขา มันใช้ได้กับองกรณ์นี้หรือไม่

เราอาจเป็นตัวประหลาดเสียเองในกรณีที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาทำอยู่ แต่สิ่งที่เห็นแล้วรู้สึกว่าดีคือ น้อง ๆ ที่นี่สนุกกับ งานที่ทำ แม้ว่าจะไม่แน่ใจ ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นทำต่อหน้าเรา แค่นั้นหรือเปล่าก็ตาม

4
แม่ไม่สบายพอเรารู้ข่าวเราก็ไม่สบายด้วย ความผูกพันที่เบาบางด้านพฤตินัย แต่ก็เข้มข้นด้านจิตใจเสมอ เป็นห่วง อยากไปอยู่ใกล้ ๆ แต่ตอนนี้ก็ทำได้แค่กำชับให้คนข้าง ๆ แม่ดูแลแทนไปก่อน

#ความห่างไกล

18.7.17

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s