Bun Diary #7 คนเดียว

Bun Diary #7
1
วันหยุดวันแรกตั้งแต่ทำงานมา ได้พักขา พักเสียง และนอนเต็มตื่น แม้จะนอนในห้องที่แอร์ปล่อยน้ำยังกะสายฝน ต่อด้วยเช้าที่สว่างจ้าเพราะห้องไม่มีผ้าม่าน เพราะย้ายมากะทันหัน อาการแสบจมูกจากสียังมีอยู่ แต่ก็ดีขึ้น (หรืออาจชิน)

2


ไลน์ในกลุ่มที่ทำงานขึ้นตุ่มแดงตึ่งตั่ง ๆ แบบรัว ๆ ขณะที่เรานอนแผ่แบบไม่กังวลอะไร เพื่อน ๆ พี่ ๆ ก็ยังสั่งงานโต้ตอบกันยังกะสงคราม เขาอยู่ในโลกที่วิ่งตลอดเวลามานาน ต่างจากเราที่เคลื่อนที่ช้าจนชิน การปรับตัวจึงต้องเกิดขึ้น และความต่างก็มากมาย จนบางทีการเร่งรีบเหมือนมาริดรอนความเป็นชีวิตไงไม่รู้

เอาวะ เรียนรู้ต่อไป

3
ตอนบ่ายมีนัดไปเคลียร์เอกสารสุขาภิบาล 3 ไปแบบงง ๆ และยังคงเสียเงินค่าเดินทางมากมายเพราะเสือกมืดบอดเส้นทางในกรุงเทพฯ ตั้งใจว่าจะต้องหัดจำแผนที่ และหัดไปรถโดยสารสาธารณะให้เป็นเสียทีไม่งั้นลำบาก เรื่องบางเรื่องทำให้เป็นก็จบ ใช้ไปตลอดชีวิต

4
โทรหาลูกเมียทั้งวัน คิดถึงอยากกลับไปหา แต่ต้องอดทนทำไปก่อน สังเกตหลายทีเวลาเราออกมาห่างกันสามแม่ลูกต้องมีคนป่วย รอบนี้ห่างมานานป่วยสามคนเลย เป็นห่วงกังวล สับสนและอ่อนแอ แต่ก็ต้องทำแหละคิดให้เป็นเรื่องดีคือ เมื่อเราห่างกันแบบนี้ก็ได้มีโอกาสใช้ความคิดถึงที่มีให้เป็นประโยชน์แล้วกัน

คิดถึงนะ

5
ตอนเย็นกินไรดีใครว่างออกมากินเป็นเพื่อนหน่อย

#เพราะชีวิตคือการเดินทาง

17.7.17

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s