หนังสือของคนซึมเศร้า ที่เราต้องเข้าใจ

 

“ตรอมใจตาย”

คือภาษาไทยที่ชัดที่สุดวลีหนึ่งที่บ่งบอกถึงภาวะของการเป็นโรคซึมเศร้าในสมัยที่การแพทย์ยังไม่ยืนยันว่านั่นคืออาการป่วย แล้วเมื่อโลกได้รับทราบว่าภาวะซึมเศร้าเป็นอาการเกี่ยวกับความไม่ปกติทางเคมี ที่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการเบื่อหน่าย เศร้าซึมจนกลายเป็น “ซึมเศร้า”

(ประเทศเราตั้งชื่อโรคง่ายดี มีทั้ง “มือ เท้า ปาก” “ไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009” งี้ เป็นการตั้งชื่อที่ทำให้ผู้ฟัง งง และไม่เข้าใจตัวโรคคิดว่าหากมีชื่อโรคที่แยกออกไปจากกิริยาหรืออาการจะง่ายต่อการสื่อสาร… พอก่อนเดี๋ยวออกนอกเรื่อง)

วันนี้เลยจะมาแนะนำหนังสือที่เกี่ยวกับโรคซึมเศร้า ที่แอดลิงเคยอ่าน ผ่านตา และเห็นว่าน่าสนใจ มาแนะนำให้อ่าน เพื่อจะได้เข้าใจพวกเขามากขึ้น หัดสังเกตสังกาตัวเองและคนรอบข้างได้ด้วย

 

1475050808

 

เริ่มจาก ‘เรื่องเล่าจากยอดภูเขาน้ำแข็ง’  สารคดีรางวัล ‘นายอินอะวอร์ด’ ของคุณ “หญิง” ไขศรี วิสุทธิเนตร ที่เขียนเล่าเรื่องราวที่ตนเองผู้ตกในภาวะซึมเศร้ากว่า  7 ปี โดยคุณหญิงมีอาการของโรคทางจิตเวชเรียกว่า ‘ไบโพลาร์’ (Bipolar disorder) หรือ “อารมณ์สองขั้ว” คือด้านหนึ่งเป็นอาการของ ไฮเปอร์ อยู่ไม่สุข อยู่ไม่นิ่ง คิดนั่นนี่ตลอดเวลา มีโครงการเต็มไปหมด แต่ก็จดจ่ออยู่กับอะไรได้ไม่นาน ส่วนอารมณ์อีกด้านคือภาวะ “ซึมเศร้า” นั่นเอง อาการอารมณ์ตก ไม่ร่าเริงสนุกสนาน ความอยากอาหาร และการนอนลดลง หมดเรี่ยวแรง ไม่อยากสังสรรค์ หรือออกสังคม มีความคิดทำร้ายตนเองจนไปถึงอยากฆ่าตัวตาย ซึ่งทั้งหมดไม่ใช่อารมณ์ปกติ แต่คือการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพในสมอง ซึ่งครอบงำบุคคลนั้นจนทำให้สูญเสียความเป็นคนเดิมไป ซึ่งเธอก็ได้เล่าประสบการณ์ทั้งหมดลงในหนังสือ ไปหามาอ่านซะนะ

 

32451707

 

เล่มต่อมาเป็นหนังสือดังจาดปลายปากกว่า “ขุ่นแม่พังก์ ๆ” พี่แหม่ม วีรพร กับนิยายเล่มล่าสุด “พุทธศักราชอัศดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ” แค่ชื่อก็อยากซึมเศร้าตายแล้ว โดยนิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยตัวละครที่มีความรู้สึกเจ็บปวด เก็บงำ กดดัน หม่นหมอง โอ้ย เรียกได้ว่าแต่ละตัวเผลอไม่ได้ อาจฆ่าตัวตายกันทั้งเล่มเลยทีเดียว และบางช่วงทำให้เรารู้จักกับความซึมเศร้าท่ไม่ได้มีแค่ประเภทเดียว โดย แมวกุหลาบดำฯ นี้มีตัวอย่างของ “ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด” ที่ผลทำให้หนึ่งในตัวละครกระทำการ เอ่อ… ไปอ่านเองดีกว่า

หนุกหนานมากมายในความทุกข์ของคนอื่น (ลิงซาดิสม์)

 

 

img_9621

 

อีกเล่มที่เห็นได้ชัดมาก พึ่งอ่านจบไปหมาด ๆ หารีวิวมาอ่านเลย แอดลิงรีวิวเอง  กับผลงานขึ้นหิ้งชิ้นสุดท้ายของ “ดะไซ โอซามุ” ในท้องเรื่อง “สูญสิ้นความเป็นคน”

เรื่องราวของชายผู้มีชีวิตด้วยความเก็บกด ซ่อนเร้น ไม่กล้าแม้จะบอกถึงความต้องการของตนเอง ปั้นหน้า ฉลาดเฉลียวแต่ไร้แก่นสาร จนกระทั่งโดนพายุชีวิตในแต่ละช่วงกระหน่ำ ทุบตี จนสุดท้ายก็ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มหน้ากากในรูปถ่าย แม้ในหนังสือไม่ได้บอกว่าจุดจบของตัวเอก “โยจัง” เป็นเช่นไร แต่ตัวจริงของผู้เขียนคือ ดะไซเอง ฆ่าตัวตายซึ่งทำสำเร็จในครั้งที่ 4 หลังตีพิมพ์หนังสือเรื่องนี้ได้เพียงปีเดียว

ว่ากันว่านิยายเรื่องนี้เป็นตัวแทนชีวิตของดะไซเองนั่นแหละ ที่ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่ามีอาการของภาวะซึมเศร้าอยู่สูงมาก โดยจับเข้าโรงพยายบาลจิตเวชก็กลับกลายเป็นว่ายิ่งพอกพูนความเศร้าหมอง ไปอ่านแนะนำ ๆ

หลังจากแนะนำหนังสือกันไปแล้ว ก็มาพูดถึงประเด็นผู้คนทั่วไปกันบ้าง ซึ่งจากผลรวมข้อมูลทางการแพทย์ พบว่า ทุก ๆ 5 คนจะมี 1 คน ที่ช่วงชีวิตหนึ่งของเขาเคยมีภาวะซึมเศร้า นั่นแสดงว่าคนหนึ่งพันกว่าล้านคนในโลก เคยเป็นโรคซึมเศร้า นั้นก็ไม่แปลกที่ห้วงเวลาหนึ่งที่เราจะรู้สึกซึมเศร้า ดังจะเห็นได้จากคนมีชื่อเสียงหลาย ๆ คนที่แม้จะมีพร้อมด้วยทุกสิ่ง แต่ก็ยังมีโอกาศซึมเศร้าได้ ซึ่งตรงนี้เคยพูดถึงนะ (ขายของอีกรอบ ) ฉะนั้นเราจึงมีความจำเป็นที่ต้องเรียนรู้เรื่องราวเหล่านี่ ก็ไม่ต่างจากที่เราต้องรู้ว่าโรคเอดส์อาการเป็นไง ไข้หวัดใหญ่ ไข้เลือดออกอาการแบบไหน ซึ่งหากเราเข้าใจอาการ รู้เท่าทัน เราก็จะได้รีบไปเยียวยา ปรึกษาแพทย์ได้ทันท่วงที

S__104235015

 

อีกเรื่องที่อยากพูด แบบคันปากยิบ ๆ เรื่องในกระแสโซเชี่ยลต่าง ๆ ที่ออกมาโจมตีดารา เซเลป หรือเกาะกระแสต่าง ๆ ที่เขาเหล่านั้นออกมาแสดงความเห็นเรื่องนี้ คือจะบอกว่าอย่าไปโจมตีเลย การออกไปด่าว่าคนอื่นมันก็ไม่ต่างจากเขาหรอกที่แสดงความเห็นด้านลบ กลายเป็นเหยื่อของการตลาด เป็นเหยื่อดราม่า คนที่เขาออกมาแสดงความเห็นนั้น เขาก็แค่ไม่เข้าใจ เราเข้าใจแล้วก็ปล่อยวางหรือหากรู้จักเป็นการส่วนตัวก็เข้าไปให้คำปรึกษาหรือให้ควารู้เขาสิ ไม่ใช่มาด่าปาว ๆ อวดรู้ อวดภูมิ ล่าแม่มด บางคนเขาศัทธาตามหลักศาสนาว่าเขาไปก็รังแต่จะขัดแย้ง ไม่ต่างจากที่เราเห็นพี่ ป้า น้า อา เราไหว้ต้นไม้ หรอ เป็นควมเชื่อ เขาพูดและทำในสิ่งที่เขาเชื่อเขาสบายใจ จะว่าไปก็อย่าไปยุ่งนั่นแหละ บางทีคนที่เขาออกมาพูดแบบผิด ๆ นั้น เขาอาจจะเป็นโรคซึมเศร้าอยู่ก็ได้ ไปทำร้ายเขาด้วยความรู้ของเราแล้วทำให้เขาหนักกว่าเดิม หรือทำเรื่องร้ายเเรงกว่าเดิมใครจะเสียใจละทีนี้

ว่าไปเดี๋ยวก็มาดราม่าในเพจนี้อีก เอาเป็นว่าจบแค่นี้แหละ อยากฝากแค่ว่า เรียนรู้เท่าทันโรค ปรึกษาเเพทย์ เยียวยา ให้กำลังใจกัน และดูแลคนใกล้ชิดรอบข้าง อย่าล่าให้มากนักแม่มด ชีวิตจะเป็นสุข จะได้ไม่มีใคร “ตรอมใจตาย” เพิ่มขึ้น…

#Bookster
#iMonkeyDailyTalk
#iMonkey

26.7.17

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s