แด่ “Chester Bennington”

1

“ผมจะไม่เป็นคนๆ นั้นอีก”

Chester Bennington กล่าวไว้ในการให้สัมภาษณ์เมื่อปี 2011 หลังจากที่เขาเลิกเหล้าได้สำเร็จ

ตั้งแต่ปี 2000 เป็นตั้นมา วัยรุ่นในยุคนั้นกระทั่งมาจนถึงทุกวันนี้น่าจะไม่มีใครไม่รู้จัก Linkin Park สุดยอดวงร็อคแห่งยุคสัญชาติอเมริกา จากเพลงเปิดตัว Crawling เสียงแหลมสูงของ Chester ทะลวงออกมาก่อนที่ Mike จะตามเข้ามาปลอบด้วยเสียงทุ้มต่ำแนว Hiphop และกลายเป็นเอกลักษณ์ของวงไปในที่สุด

Chester เด็กหนุ่มจากแอริโซน่า ที่ขับกล่อมบทเพลงที่มีเนื้อหาการเปลี่ยนผ่าน ความสับสน บาดเจ็บ และซึมเศร้า หลาย ๆ ดพลงถูกขีดเขียนขึ้นมาจากชีวิตอันแสนทรมานของเขา

เขาเกิดในครอบครัวที่มีพ่อเป็นตำรวจฝ่ายล่วงละเมิดทางเพศเด็กและมีแม่เป็นพยาบาล จนกระทั่งวัย 11 ปี พ่อแม่ของเขาหย่าร้างกันและเขาได้ไปอยู่กับพ่อ
ในวัยเด็กเขามักถูกรังแกจากเพื่อนตัวใหญ่กว่าสาเหตุมาจากเขาผอมและดูไม่เหมือนคนอื่น “ถูกทุบตีราวกับตุ๊กตา” เขาพูดติดตลก

ในวัย 7 ปีเขาถูกเพื่อนล่วงละเมิดทางเพศแต่ไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวว่าทุกคนจะมองว่าเขาเป็นเกย์ จนกระทั่งอายุ 13 สถานการณ์ลุกลาม กดดันจนทำให้เขาอยากฆ่าแล้วหนีไป

สิ่งที่ระงับความคุ้มคลั่งนี้มีเพียงการขีดเขียนบทกวีและแต่งเพลง ซึ่งเนื้อหาเหล่านั้นก็กลายมาเป็นเพลงในอัลบั้มต่าง ๆ เเละสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เหนี่ยวชีวิตของเขาให้อยู่บนพื้นโลก

แม้เขาหันหน้าเข้าหายาเสพติดมากมายแทบทุกชนิดตั้งแต่พ่อแม่หย่าร้าง ตั้งแต่เหล้า จนถึงโคเคน แต่เขาก็เลิกมันได้ในที่สุดและต่อมาเขาให้สัมภาษณ์ประนามการใช้ยาเสพติด

แม้ต่อมาเขาจะไปติดเหล้าอย่างหนัก แต่ท้ายที่สุดเขาก็พยายามกำจัดมันออกจากชีวิต และเขาทำได้ในปี 2011

So I’m breaking the habit,
I’m breaking the habit
.
Tonight

.
.

114609326-457e40e8-0130-42a1-b739-55c3c90ae851

 

 

2

ในยุคที่ผมเป็นวัยรุ่นนั้น สิ่งยึดเหนี่ยว กิจกรรมและความบันเทิงมีไม่กี่อย่าง หนึ่งในกิจกรรมที่มีราคาถูกที่สุดที่พอหาได้คือการฟังเพลง การเดินทางโดยมี ซาวด์อเบาท์ติดตัวไป และที่ขาดไม่ได้แน่ ๆ คือคาสเซ็ทเทปของ Linkin Park ผงกหัวตามจังหวะตะเบงเสียงของ Chester ทุกเพลงติดเเน่นในโสตประสาท มีไม่กี่วงหรอกที่ทำให้เราต้องนั่งเปิดเนื้อร้อง ท่องตาม พยายามแปลออกมา

เสมือนหนึ่งในตัวแทนแห่งยุคสมัย เนื้อเพลงของพวกเขาถูกกลั่นออกมาจากชีวิต ความเจ็บปวดในวัยเปลี่ยนผ่าน ความทรมานที่ถูกถ่ายทอด สัมผัสผู้คนมากมายที่มีสภาวะคล้ายคลึงกัน และไม่นาน เขาและ Linkin Park ก็เป็นยุคสมัย

พวกเราในขณะนั้นกำลังเรียนกัน เคว้งคว้างในเส้นทางเดิน เรื่อยเปื่อยไร้จุดหมาย การได้ฟังเพลงของพวกเขา ราวกับนั่งฟังเรื่องราวของเพื่อนที่เข้าใจกัน แนวดนตรีที่ผสานความหลายหลาย เชื่อมอารมณ์ของพวกเราเข้าด้วยกัน รู้จักกัน

และคล้ายการปลอบโยน การโยนความเจ็บปวดเข้าตรงกลางวง แบ่งปันเรื่องราวที่แสนหดหู่เหล่านั้น กลายเป็นการเพิ่มพลัง และสร้างความหวัง ฉุดดึงเพื่อหลุดพ้นจากบางสิ่งที่ทำร้ายพวกเรา ความสับสนถูกตกตะกอนกลายเป็นเป้าหมาย พวกเราย่ำผ่านความสับสนด้วยนำทางแห่งเสียงของ Chester

I don’t want to be the one
The battles always choose.
.

 

 

.
3

จากสูญเสีย Chester ไปจากภาวะซึมเศร้าที่เขาเผชิญมาหลายปี การตัดสินใจฆ่าตัวตายจากการรายงานข่าวเมื่อเช้านี้ สร้างความใจหาย หลุนตุ๊บ ราวกับเป็นการจากไปของเพื่อนสนิท เพื่อนผู้ที่เรานึกถึงเสียงของเขาได้เสมอเมื่อหลับตา

เสียงเปียโนอิเล็กโทรนิค ติ่ง ติ้ง ติ้ง ติง ติง… ของเพลง In the End ยังก้องในความคิด แม้ตอนสุดท้ายของชีวิตจะไม่สวยงามอย่างที่คาดหวัง แม้ทุกอย่างจะพังทลายไป แต่ผู้คนที่ได้รับรู้ความรู้สึกจากเพลงของเขา ต่างได้รับความสุข เป็นความสุขอันแสนเศร้าที่เขามอบมาให้ พวกเราคงเก็บกาลอันนั้นไว้ในหัว แม้โลกน้จะไร้สื่อใดใดมาบรรเลงบทเพลงเหล่านั้น

แต่เชื่อว่า พวกเราระลึกถึงเขาได้ด้วยความทรงจำของพวกเราเอง

 

ขอบคุณทุกทวงทำนองที่ถ่ายทอดให้เราได้ยิน 
ขอบคุณทุกโมงยามที่ให้คำปรึกษา
ขอบคุณทุกขณะเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน 

I kept everything inside and even though I tried, it all fell apart
What it meant to me will eventually be a memory of a time when I tried so hard
And got so far
But in the end
It doesn’t even matter

 
—-
21-7-17
#RIP
#Chester
#iMOnkeyDailyTalk
#BOOKster

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s