ว่ากันด้วยเรื่อง ต่วย’ตูน

 

ถ้าจะพูดถึงความ (บัด) ซบเซาของวงการนิตยสาร หลาย ๆ คงคงทราบดีว่ามีหลายหัวทั้งเล็กใหญ่ต่างทยอยตัวปิดกันไป แต่ยังมีีอยู่เจ้าหนึ่งที่อยู่คู่กับประเทศเราเกือบ 50 ปี แล้ว และยังหาอ่านได้ในปัจจุบันนั่นคือ” ต่วย’ตูน”
.
หลายคนอาจสงสัยโดยเฉพาะเด็ก ๆ รุ่นใหม่ (ผมเองและกระทั่งคน 30+ บางคน) สงสัยว่า นิตยสารต่วยตูนนั้นคือนิตยสารอะไร มีที่มาอย่างไร และทำไมถึงชื่อ แปล้ก แปลก วันนี้แอดมินลิงก็ ว้างงง ว่าง (หึ!) จึงมาเล่าขยายความให้ฟังกัน
.
ต่วย’ตูน จัดว่าเป็นนิตยสารพ็อกเกตบุ๊กรายปักษ์ รวมเรื่องสั้นและขำขัน ที่มีมาหลายรุ่น แต่ละรุ่นมีแนวทางและสไตล์การเขียนตามแต่กลุ่มนักเขียนของรุ่นนั้น ๆ โดยเนื้อหาสาระจะเป็นการคัดสรรค์เรื่องเล่าต่าง ๆ ทั้งสาระ ไร้สาระ เรื่องสั้น ขำขัน เฮฮาว่ากันไปแต่ละเล่ม
.
โดยผู้ก่อตั้งคือคุณ วาทิน ปิ่นเฉลียว หรือ คุณต่วย, อาต่วย, ลุงต่วย ก็ว่ากันไป โดยแรกเริ่มเดิมทีนั้น คุณวาทินเขียนการ์ตูนขำขันลง นิตยสารชาวกรุง ของ หม่อมราชวงค์ คึกฤทธิ์ ปราโมท แต่เมื่อมีผลงาน มากมายจึงชวนนักเขียนอีกท่านคือคุณ ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ จัดตั้งสำนักพิมพ์ ชื่อ “สำนักพิมพ์ประเสริฐ-วาทิน” และรวบรวมการ์ตูนที่คุณวาทินวาดใน นิตยสารชาวกรุง รวมเล่มเป็นพ็อกเกตบุ๊กในชื่อ “รวมการ์ตูนของต่วย”
.
โดยมีเรื่องน่ารัก ๆ อันหนึ่ง (เผยแพร่ที่เพจ ต่วย’ตูน) ว่า ก่อนที่คุณวาทินจะทำนิตยสารนั้นได้ส่งจดหมายไปถาม บ.ก. ของนิตยสารชาวกรุงที่ตอนนั้นคือ นพพร บุณยฤทธิ์ ว่า

.
“เรียนคุณนพพรที่นับถือ

ผมไม่ได้ส่งข่าวมานานเพราะติดราชการอยู่ที่ต่างจังหวัด อยู่ทางโน้นผมได้ข่าวว่านักเขียนเดี๋ยวนี้ พิมพ์เรื่องเอง ขายเอง และได้กำไรพอควร ผมเลยคิดอยากจะรวมการ์ตูนที่ลงในชาวกรุงและเรื่องขัน ๆ ของคุณ “ทองคำเปลว” และคุณประหยัด พิมพ์เป็นเล่มขนาด พ็อคเก็ตบุ๊ค ดูบ้างเพื่อจะได้เงินใช้เพราะตอนนี้แย่ จึงอยากเรียนถามคุณนพพรดูว่า
.
1 จะรวมพิมพ์เป็นเล่มโดยคัดมาจาก “ชาวกรุง” คุณนพพรจะขัดข้องหรือไม่
2 ถ้ารวมเป็นเล่มจะเจ๊งหรือไม่
3 ถ้าเจ๊งแล้วจะทำไงถึงไม่เจ๊ง
รักและนับถือ”

.
จากนั้นก็ได้รับคำตอบจากคุณนพพรดังนี้

.
“1 ไม่ขัดข้อง
2 ต้องพิมพ์แล้ววางขายจึงจะรู้ครับ
3 ถ้าเจ๊งมันก็ต้องเจ๊งแหละคุณ แต่ผมเชื่อว่าบรรดานักอ่าน “ชาวกรุง” คงจะไม่ปล่อยให้นักเขียนการ์ตูนที่เขาชอบอย่างคุณต้องเจ๊งไปต่อหน้าต่อตาหรอกครับ

นพพร บุณยฤทธิ์”

S__100139021.jpg

 
.
นี่จึงเป็นจุดกำเนิดของพ็อคเก็ตบุ๊ค “รวมการ์ตูนของต่วย” ที่ผมคิดว่าน่ารักดี มีเค้าของความกลัวเกรงและสงสัย แต่สุดท้ายก็สร้างมาจนเสร็จและขายดีพอสมควร
.
จากนั้นก็จึงเริ่มพิมพ์เรื่องสั้น โดยขอต้นฉบับจากบรรดาเพื่อน ๆ และนักเขียนอาวุโส พี่ๆ น้อง ๆ ที่เป็นนักเขียน เช่น หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช, รัตนะ ยาวะประภาษ, นพพร บุญยฤทธิ์, วสิษฐ เดชกุญชร รวมกับการ์ตูนของวาทิน ออกเป็นนิตยสารรายสะดวก ใช้ชื่อว่า
“รวมการ์ตูนต่วยและเรื่องขำขันจากชาวกรุง” ซึ่งก็มียอดขายที่ใช้ได้ แต่ก็ได้รับการติงจากสายส่งว่า เป็นชื่อที่ยาวไป จึงตัดให้สั้นจนกลายมาเป็น “ต่วย’ตูน” จนถึงทุกวันนี้

แล้ว “ต่วย” เป็นชื่อเล่นของคุณวาทินไหม? คำตอบคือไม่ แต่ชื่อต่วยเป็นฉายา ซึ่งชื่อเล่นจริง ๆ ก็คือ “ทิน” นี่แหละ แต่ตอนที่ท่านไปเที่ยวทางเหนือซึ่งตอนนั้นก็กำลังคิดหานามปากกาที่จะใช้เขียนการ์ตูน ทีนี้ไปเห็นป้ายสลักแปลก ๆ ที่เขียนว่า “นายต่วย อุทิศให้ นางมะเต็งง่วย” คุณ รตยา จันทรเทียร เพื่อนที่ไปด้วยกันเห็นว่าแปลกดี เลยจับ ต่วย มาเป็นนามปากกาให้คุณวาทินเสียเลย
.
ก็เรียกได้ว่าเป็นเรื่องเล่าความเป็นมาสนุก ๆ ของนิตสารที่อยู่คู่ท่ารถ ห้องน้ำ ร้านตัดผม และชั้นหนังสือบ้านเรามาเหือบ 50 ปีแล้ว ถ้าจะลองวิเคราะห์กันดี ๆ ว่าทำไม ต่วยตูน จึงยังมีชีวิตรอดในสมรภูมิที่กระดาษกำลังจะสาบสูญนี้ ก็ง่าย ๆ ครับ เพราะต่วยตูนมีคนอ่านชัดเจน มีเเนวทางเป็นของตนเองและรับใช้ผู้อ่านอย่างดีเสมอมา
.
Bookster ของเราก็เช่นกันครับ เริ่มจากรีวิวหนังสือ ขอเรื่องสั้นจากเพื่อน ๆ นักเขียน พยายามรับใช้ผู้อ่านที่ชอบอ่านหนังสือและหวังว่า เราจะอยู่คู่เพจหรือคู่อะไรก็ตามแต่ในอนาคตที่กำลังจะมาถึงจนกระทั่ง 40-50 ปีเหมือนกันจ้าาาา
#แอดลิงนั่งรถ99 เข้ากรุงฯพร้อมต่วยตูนกับตลาดตลกจ้า
#BOOKSter
#iMonkeyDailyTalk

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s