​ว่ากันด้วย”หนังสือเหงาของชาว BOOKster”

ห๊ะ! อะไรนะ วันที่ 11 กรกฎาคมคือวัน 

“ให้กำลังใจคนเหงา” 

โอ้โห โลกนี้มีวันแบบนี้ด้วย 

.

เชื่อว่าหลาย ๆ คน คงรู้จักกับความเหงา ทั้งอาการหว่อง ติ่งเฮียมู (ราคามิ) ซึ่งจะว่าไป อาการเหล่านี้มันชักจะเป็น POP Culture ไปแล้ว นี่ถ้ามีคนเหงามาก ๆ จะกลายเป็นมหาชนคนเหงาแล้วมันจะหลงเหลือความคลาสสิคของอาการเหงากันอยู่ไหม

.

เพื่อรักษาความเหงาให้อยู่ถึงรุ่นลูกรุ่นหลาย วันนี้จึงไม่ได้มาให้กำลังใจใครทั้งนั้น แต่อยากจะมาตอกย้ำความเหงา ให้ก้าวเข้าไปเกาะกุมหัวใจเพื่อน ๆ อีก 

.

แอดลิงจึงไปถามบรรดาแอดมิน Bookster ว่า มีหนังสือเล่มไหนที่สร้างความเหงาให้ได้บ้าง 

.

เริ่มกันด้วย เจ้าพ่อความเหงา ผู้พกเอาความโดดเดี่ยวไปวิ่งด้วย แอดวิค แห่งเพจ “เปลี่ยนปก” เจ้าของหนังสือ “ความโดดเดี่ยวของนักวิ่งระยะไกล” ก็ออกมาบอกอย่างไม่คิด หรืออาจคิดแบบเร็ว ๆ ว่าหนังสือเขา “เหงา” ที่สุดในปฐพี ใครอ่านแล้วมาคอมเฟิร์มทีซิ นี่เลียบ ๆ เคียง ๆ บ่น ๆ ว่ายังไม่อ่าน อยากอ่าน แต่เจ้าตัวก็ไม่เสนอสักทีว่าจะส่งมาให้ ประกาศลงเพจแบบนี้ยังจะทนได้ไหม หึ หึ (ไม่คิดจะซื้อเลยนะมึง ไอ้ลิง) 

.

นอกจากนี้ สุดหล่อยังแนะนำอีกหลายเล่มเลย ทั้ง เพื่อนยาก ของสไตน์เบ็ค / The Perks of Being a Wallflower / กายวิภาคของความเศร้า / อย่าไปไหน ซึ่งก็สมแล้วที่เป็นเจ้าพ่อรีวิวหนังสือแห่งสยามประเทศ และเมื่อลิงบอกว่ายังไม่อ่านสักเล่ม พี่แกก็สวนกลับทันทีว่า “เปลี่ยนปก” รีวิวไว้หมดแล้ว .

.

จ้าพ่อนักขาย นอกจากขายหนังสือแล้ว ยังขายเพจอีก

 นี่ถ้า Bookster ดังกว่านี้ มีเก็บเงินนาจา… 

.

ต่อมา บอสของเรา แอดมินโสภณเจ้าพ่อเทคโนโลยี ชีหลงไหลมูราคามิเป็นพิเศษแน่นอนเล่มที่ชีแนะนำไม่ก็ไม่พ้น “Norwegian Wood” ผลงานมาสเตอร์พีชของเฮียมูแกนั่นเอง เรื่องนี้เป็นอย่างไรไม่อธิบายนะ ดังขนาดนี้ ไม่อ่านก็ไปหาอ่านซะเดี๋ยวตกขบวนเหงา แล้วเราจะไม่ได้เจอกัน…

.

เล่มต่อมาแอดมิน sunamanee คนสวยบอกว่า “พุทธศักราชอัสดง กับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ” ผลงานของขุ่นแม่ แหม่ม วรีพร เป็นเรื่องที่ตะเตือนต่อมเหงาของนางมากที่สุด เรื่องนี้ก็มีหลายอย่างที่เป็นองค์ประกอบของความเหงาที่ดีเลย มีทั้งการพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอน มีความรักซับซ้อนซ่อนเงื่อน การจากลา ซึมเศร้าหลังคลอด พี่น้องแย่งแฟนกัน มีเด็ก มีผี มีแมวกุหลาบและรอยยิ้มพระจันทร์เสี้ยวของใบกฐินณรงค์ 

คือดี ไปอ่านไป…

.

มาต่อที่แอดมิน Momijiko เจ้าแม่เรื่องสั้นคนใหม่ประจำ BOOKster ถามลิงกลับมาว่า หนังสือที่อ่านแล้วเหงาเป็นอย่างไร แน่นอน แอดมินวิคผู้พกความเหงาเอาไว้ฉีดเข้าเส้นก่อนกินข้าวก็ตอบอย่างรวดเร็วว่า 

.

“หนังสือที่ทำให้เราคิดถึงใครสักคน” (โหย จะหล่อไปไหน) 

.

แอดมิน Momijiko หายข้องใจพร้อมกับหายไปสักพัก จึงตอบชื่อหนังสือที่ทำให้นางเหงาว่า “จดหมายรัก” ของ ปราย พันแสง และ “The Great Gatsby” อืม  ๆ น่าสนใจ ไปหาอ่านกัน

.

แอดมินที่เหลืออีก 10 กว่าคนต่างก็เงียบ ถ้าไม่ติดงานยุ่งก็คงนอนกลางวัน หรือไม่ก็สันนิษฐานว่า คงแอบไปเหงากันแน่ ๆ เลยไม่มาตอบ แต่สำหรับแอดลิงแล้ว “เจ้าชายน้อย” และ “กล่องไปรษณีย์สีแดง”  ดูจะเป็นหนังสือเหงาพร้อม ๆ กับการออกเดินทางเพื่อกำราบความเหงานั้นไปด้วย…

.

แล้วเพื่อน ๆ ล่ะ เหงา เศร้า ไปกับหนังสือเล่มไหน

.

.

.

หนังสือนั้นเป็นทั้งเพื่อนคลายเหงา และ ทำให้เราเหงาก็ได้ ทั้งหมดขึ้นอยู่ที่ว่าเราเลือกที่จะอ่านเล่มไหน ปกใด เช่นกัน เราเองก็เลือกที่จะให้ค่ากับสิ่งใดก็ได้ 

.

การให้ค่ากับความเหงาแล้วปล่อยให้มันมาทำร้ายเราไม่ใช่สิ่งที่ดี หากแต่เราควรเหงาเพื่อให้คิดถึงใครสักคน เหงาเพื่อมองเห็นความดีงามของบางอย่างที่เคยเข้ามาทำให้ชีวิตเรามีความสุข ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ และเมื่อพ้นความมืดอันน่าเศร้าและค่ำคืนอันเหงาหงอยไปแล้ว ก็ให้กลับมาสู่โลกจริง และเดินตามเส้นทางของเราต่อไป

.

เชื่อสิว่ายังมีใครอีกหลายคนที่อยู่ข้าง ๆ คอยอยู่เป็นเพื่อนเรา 

เพียงแค่เราอาจมองไม่เห็นเขาในเวลานั้นเท่านั้นแหละ 

.

ในครั้งต่อไปที่เหงา มองให้รอบ คิดให้ดี ๆ ว่าเรากำลังปล่อยให้คนอื่นเหงา เพราะความเหงาของเราอยู่หรือเปล่า

.

ถ้ามี ไปอยู่เป็นเพื่อนเขา แล้วหายเหงาไปด้วยกัน 

.

.

-แอดลิงผู้ค้นพบว่า ความจนน่ากลัวกว่าความเหงา-

#เหงา

#BOOKster

11.7.17

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s