มืด

เหมือนที่ทำอยู่ไม่มีค่าอะไร

แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ทอดยาวไกลออกไปเรื่อย ๆ

ไม่มีที่สิ้นสุดเสียทีในความมืดบอดที่กอดรัด

กับเศษเสี้ยวของลมหวี้ดหวิวที่ถากบาดให้เป็นแผล

นั่งลงสงบเงียบ เลียเลือดที่หลั่งพร้อมความหวังอันริบหรี่

หลับตาคิดถึงวันสว่างวาบ เวียนว่ายบนสุข

ก่อนลืมตาพบกับความเศร้าเหงาเงียบและเจ็บปวดที่ยังอยู่และทอดยาว

ไม่สิ้นสุด ทั้งความมืดและปลายอุโมงค์

ยิ่งเดินเท่าไหร่ จุดหมายก็ยิ่งไกลเท่าเดิม

มืด

เหมือนเดิม


imonkey

ท้อจัง

 

2 Replies to “มืด”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s