มีอะไรทำได้ ก็ทำ…

dyaa-eldin-103.jpg

วันนี้ได้ดูอัตตราการเติบโตของบล็อคตัวเองแล้วน่าใจหาย ลดลงอย่างมีนัยยะ (นัยยะที่ว่าคือมึงไม่เขียนไง) ซึ่งมันก็กัดกร่อนกำลังใจในการเขียนอยู่พอสมควรนะ เพราะเราเองก็ลงทุนไปกับบล็อกนี้พอสมควร แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะยังไงก็อยู่ที่เราเองที่ไม่ได้สนใจมันเท่าที่ควร

วันนี้ก็อยากมาบันทึกไว้ว่าได้ทำงานเสริม คือรับเขียนบทความให้เว็บไซต์หนึ่ง ซึ่งค่าจ้างผลตอบแทนไม่ได้มากมาย อารมณ์คล้าย ๆ โรงงานผลิตงานเขียน ถามจริงว่ารู้สึกคุ้มค่าไหม ก็ต้องบอกว่าไม่ใช่สิ่งที่ตั้งเป้าตั้งแต่แรก แต่พอได้ทำสักพักแล้วก็รู้สึกว่า มันสอนอะไรเรามากมายนะ อยู่ที่ว่าเราจะมองมันมุมไหน “แมวไม่จำเป็นต้องสวย ขอให้จับหนูได้ก็พอ”

ก็กลายเป็นว่าตอนนี้มีสิ่งที่ต้องทำเพิ่มมากอีกอย่าง นอกจากเขียนบล็อคตัวเอง เขียนร่วมกับเพื่อน ๆ ใน Bookster แล้วก็ยังรับงานเขียนบทความ ถึงแม้ว่ายังไม่ได้เป็นรูปร่างอะไรมากมาย แต่ก็ถือว่ามาถูกทาง มอง ๆ ไปก็พอจะหาช่องทางการหารายได้ ซึ่งถือว่าเป็นเป้าหมายหลักของปีนี้ ปลดหนี้ให้ได้ ลงแรงให้เยอะ หมดหนี้ มีรายได้เมื่อไหร่ ความฝันจะตามมา

ทั้งหมดทั้งมวลคงจะบอกว่า นิยายที่อยากเขียนก็คงต้องค่อย ๆ เลื่อนออกไป หากความพยายามไม่มากพอ ทั้งกิ่งไผ่ ใบตอง เก้า สิบ หรือตัวละครอื่น ๆ ที่ร่างไว้ คงต้องลอยอยู่ในอากาศ ไม่ได้คลอดออกมาสู่โลกภายนอกง่าย ๆ

แต่ยังไงก็ยังสนุกกับงานเขียนนะ ค่อย ๆ ก้าวไป เหมือนจะคล้ายพูดปลอบใจตัวเอง แต่หากทำให้รู้สึกดีในวันที่มรสมยังคลุมหัว ก็ถือว่าดี และมีกำลังใจในการใช้ชีวิตต่อไป อีกไม่กี่วัน ลูกเมียก็จะมาอยู่ด้วยแล้ว ขอให้ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีเถอะ

ลิง

23.3.17

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s