Logan: ความจริง สิ่งมีค่า โชคชะตา ความทรงจำ

จำได้ดีเมื่อ 17 ปีที่แล้วตอนที่ผมและเพื่อนยังเป็นนักศึกษาบ้านนอกที่พึ่งได้มีโอกาสไปร่ำเรียนที่เมืองกรุงฯ ได้ตื่นเต้นกับแสงสี ได้พบความศิวิไลซ์สวยงาม และเป็นช่วงเวลาเดียวกันที่หนังเรื่อง X-Men ออกฉายครั้งแรก

จะมีอะไรน่าสนุกและน่าตื่นเต้นเท่ากับการรวมกลุ่มกับเพื่อนรักเดินเข้าโรงหนังหรูหราครั้งแรกด้วยกัน พวกเราเลือกที่จะชมเรื่องนี้อย่างเอกฉันท์ เงินร้อยถูกยื่นให้พนักงาน รับเศษเงินทอนแล้วมองหน้าหัวเราะกัน เราไม่ซื้อขนมหรือป๊อปคอร์นเพราะเราต้องเก็บเจียดไปใช้อย่างอื่นที่จำเป็นมากกว่า แล้วทั้งหมดก็เดินเข้าไป สัมผัสกับเรื่องราวที่มหัศจรรย์ของ 

“โลแกน”


-1-

ความจริง

logan-2

 

ความจริงของคุณคืออะไร? คำถามที่ผมอยากถาม ชาร์ลส์ เซเวียร์ สิ่งที่คุณพยายามทำมาทั้งชีวิตของคุณเอง คำตอบที่ได้คงเป็นคำพูดให้กำลังใจและความสวยงามของชีวิต ซึ่งชาร์ลส์มักพูดว่า “พวกเราเป็นสิ่งวิเศษของพระเจ้า” ซึ่งความจริงแล้วนั่นอาจเป็นการให้ค่าชนกลุ่มน้อยในสังคม ที่ถูกขับไล่ การแสวงหาที่อยู่เพื่อกำบังกายจากความจริงที่เจ็บปวดภายใต้ใบหน้าเปื้อนยิ้มอันอบอุ่นและเต็มไปด้วยความหวังนั้น ผมจ้องมองใบหน้าของโลแกนที่ดูเคร่งครึมกว่าเดิม ไร้เสียงพูด รอยแผลบนใบหน้าและแผ่นหลังจงใจจะตอบคำถามที่ต่างจากชาร์ลส์

 

หนังแทรกประเด็นการเหยียดชนชั้นของคนสังคม ที่จริงแล้วคงใส่ไว้ตั้งแต่ภาคแรกแล้ว ความเกลียดในสิ่งที่ไม่เหมือนตัวเอง ขับไล่สิ่งที่ไม่เข้าพวก ประกาศขับไล่และใช้สิทธิที่เหนือกว่า ทดลอง ข่มเหงและทำลาย แต่ตอนนั้นโดนกลบด้วยพลัง ความตื่นตา พอมาหนังเองมาทำเรื่องราวเป็นดราม่าเข้มข้นหักดิบความเป็นฮีโร่แล้ว เรายิ่งพบเห็นความเกลียดชังที่ฝ่ายผู้มีอำนาจเหนือกว่าสาดใส่ผู้ด้อยให้ถดถอย ให้หลบหนี แจ่มชัดกว่าเดิมหลายเท่านัก

 

ตอนหนึ่งในบทพูดที่เสียดสีการเมืองมะกันกับนโยบายของผู้นำคนใหม่ คือการบอกว่าพวกเรา (ที่มาจากเม็กซิโก) ต้องหนีไปแคนนาดา แดนเสรีแห่งนี้ไม่ได้ต้องการพวกเรา (เอ… หรือแค่บังเอิญนะ)

 

แล้วคุณล่ะโลแกน ความจริงของคุณคืออะไร?

–ผมพยายามหาคำตอบจากโลแกน

 

โลแกนยื่นหนังสือการ์ตูนให้ลอร่าแล้วพูดว่า ไม่มีไอ้บ้าคนไหนใส่ชุดรัดรูป รวมตัวกันเพื่อปกป้องอะไรหรอก ทุกอย่างมันเป็นเรื่องแต่ง อาจมีเพียงเสี้ยวที่จริง เขาพูดด้วยใบหน้าไร้เรี่ยวแรง น้ำเสียงเผยสิ่งแอบแฝงที่เขาเก็บไว้มานาน ความจริงมันไม่ได้สวยงามเช่นนั้น… ความจริงที่ผมเห็นได้ชัดยิ่งกว่าคือ ความชราภาพดุจเดียวกันทุกผู้ทุกคน ยิ่งในฉากเงียบขรึมมืดมัวที่ตัวละครมองหน้าส่งสายตาไถ่ถามกันแล้ว

 

ก็ตั้งคำถามขึ้นกับผมอีกว่า เราจะมีชีวิตอีกสักกี่ลมหายใจเชียว 


-2-

สิ่งมีค่า…

 

เรื่องย่อ ๆ ของหนังภาคนี้คือ ตัวละครมากมายในวัยชราที่พยายามหลบเลี่ยงการตามล่าขององค์กรเหยียดชาติพันธุ์ แล้วเด็กหญิงลึกลับปรากฏตัว ก่อนจะแสดงพลังที่ตนเองมีออกมาให้โลแกนประหลาดใจ ใช่! เขาเป็นลูกของนาย ชาร์ลส์เอ่ยด้วยใบหน้าและแววตามีความหวัง เธอเป็นเหมือนนาย

เราต้องพาเขาไปในที่ ๆ เป็นของเขา เซเวียร์พูดต่อ

 

ตลอดทั้งเรื่องโลแกนทะนุถนอมชาร์ลส์เพื่อนรักขาพิการ ไม่สามารถทำอะไรได้แม้แต่จะเยี่ยวด้วยตนเอง ลืมภาพความยิ่งใหญ่ของทีม X-Men ไปซะ มิตรภาพไม่ต้องการพูดสวยงามหรอกนะ เพราะเท่าที่เห็นโลแกนไม่มีคำพูดเหล่านั้นเลย แต่เขาทำให้เห็นว่า ก้อนเนื้อพูดได้ก้อนนี้มีค่ากับเขามากแค่ไหน โลแกนอาจผ่านการสูญเสียมานับไม่ถ้วนจากชีวิตที่ยืนยาวของเขา แต่ไม่มีครั้งไหนที่ที่เขาอยากจะหายไปจากโลกได้เท่าครั้งนี้

 

“นี่อาจเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน” ชาร์ลส์เอ่ยกับโลแกนที่ยืนฟังเขาพูด เป็นคำพูดเชิงกล่าวลาในห้องมืดเงียบ “โลแกน นายยังมีเวลา” ชาร์ลส์พูดอีกครั้ง

 

โลแกนไม่ได้ปลื้มกับเจ้าตัวน้อยมากนัก เขาไม่อยากสร้างสัมพัธ์ ไม่อยากถูกมัดรัดตรึงกับอะไรอีก เขาเหนื่อยหน่าย แต่ในห้วงเวลาที่เด็กหญิงตัวน้อยจับมือโลแกน แม้สายตาจ้องมองใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความอ่อนล้าแต่ก็ผลิรอยยิ้มที่แสดงให้เห็นอีกเช่นกันว่า โลแกนเข้าใจความรู้สึกของความสุขของคำว่าครอบครัว แล้ว ความอบอุ่นที่แผ่ออกมากระตุ้นให้ขนลุก น้ำตารื้น จากมือสู่มือ จากพลังสู่พลัง

 

คนเราไม่ต้องการสิ่งมีค่ามากมายนักหรอกในทางเลือกที่แสนจำกัดที่พระเจ้ามอบให้ และบางครั้งกว่าจะพบสิ่งสำคัญเหล่านั้น มันก็ใช้เวลายาวนานเกินกว่าที่เรามีเสียอีก ผมพูดกับตัวเอง

 

 


-3-

โชคชะตา

logan

 

“มีเรื่องร้าย ๆ เกิดขึ้นกับทุกคนที่ฉันห่วงใย” โลแกนพูดด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด

“งั้นฉันก็ปลอดภัย” ลอร่าเอ่ยประชดด้วยเสียงเรียบเฉยก่อนเดินจากไป

 

บทสนทนาสาดอารมณ์ของพ่อลูก ส่งผลต่อกันและกัน ฟาดฟันกันอย่างไม่ใครถอย ชี้ให้เห็นประเด็นสำคัญอย่างหนึ่งที่หนังแทรกไว้ คือการส่งต่อ ส่งมอบภาระหน้าที่ ถ่ายทอดพลัง จากรุ่นสู่รุ่น ความสามารถในการรักษา พลังกายอันแข็งแกร่ง ของโลแกน ถูกส่งไปแทบทุกกระเบียดนิ้ว แม้ไม่ได้สอนกันโดยตรงก็คงคงส่งผ่านรหัสพันธุกรรม แม้เว้นแม้แต่ตัวร้ายก็ยังเป็นศาสตราจารย์ที่ถ่ายทอดผลงานมาจากพ่อเช่นกัน

 

ซึ่งทั้งหมดในหนังอาจเป็นบทที่ถูกเขียนขึ้นมา โชคชะตาของเหล่าตัวละครที่ถูกกำหนดหน้าที่ แต่ก็สะท้อนให้เห็นว่า การดูแลปกครองเด็กนั้นส่งผลต่อวิธีคิด วิธีแก้ปัญหา การกระทำและสีหน้าการแสดงออกมากมายนัก จากรุ่นสู่รุ่น จากพ่อแม่สู่ลูก แม้ปัจจัยภายนอกจะมีผลต่อเด็กหรือคนในครอบครัว แต่ก็คงสู่การเพาะบ่มจากภายในบ้านเดียวกันไม่ได้ เลิกมองว่าที่เด็กไม่ดีเพราะสื่ออื่น คนอื่น กลับมามองว่าเราทำให้ครอบครัวของเราเข้าใจโลกมากเพียงใดเสียก่อนดีกว่า

 


-4-

ความทรงจำ

logan-image-4

“ฉันคือใคร” คำถามที่ทำให้วูฟเวอร์รีนออกเดินทางค้นหาตัวตน ออกขุดค้นความทรงที่วาบแว่บออกมา เดินทางไปตามสถานที่ต่าง ๆ สร้างความสุข เศร้า เหงา เจ็บ ระทึก ให้ผู้คนได้รับรู้ บัดนี้ชายแก่ตรงหน้า ผู้แบกโชคชะตาเจ็บปวดอันแสนยาวนาน จ้องมองเพื่อนผู้มีพลังจิตเข้มแข็งที่ตอนนี้เป็นเพียงชายแก่อัลไซเมอร์ ที่มีความว่างเปล่าในหัว

ชาร์ลส์ ทำให้คิดถึงหนังสือชายแก่และทะเล ของแฮมมิงเวย์ ที่เหล่าถึงความยิ่งใหญ่ของชายชรา ที่ออกไปหาปลาแล้วสามารถคว้าเอาเจ้ายักษ์เจ้าสมุทรมาได้ด้วยลำพัง แต่กลับค่อย ๆ ถูกบางอย่างกระชากสิ่งมีค่าเหล่านั้นไป ทีละนิด ๆ จนเมื่อหอบสังขารกลับมาฝั่งแบบมือเปล่าในสภาพอิดโรย ไม่เหลือแม้เรี่ยวแรงจะพาร่างกลับบ้าน แต่แม้จะไม่เหลือความยิ่งใหญ่ให้ใครเห็น และสิ่งที่ทำอาจไม่ได้สำคัญกับใคร แต่ทุกอย่างนั้นกลับมีความหมายแก่ชีวิตเขาอย่างถึงที่สุด

 

กับโลแกนเช่นกัน แม้จะพบว่าไม่ได้สำคัญอะไรกับใครเลย ที่เขารู้แล้วว่าตนเองเป็นใครมาจากไหน แต่การที่เขาค้นหามันจนเจอ ใช้ชีวิตที่มีอย่างที่ใจต้องการนั้นมันยิ่งใหญ่อย่างที่สุดเช่นกัน

 

 

 

ในห้องมืดสลัวทั้งคู่ ปล่อยให้เวลาค่อย ๆ ทำความจริงตรงหน้าให้ค่อย ๆ ถูกเวลาละลายความเข้มข้นออกไป เลือนสิ่งเหล่านั้นให้หายไป ทำให้ผมนึกถึงเพื่อน ครอบครัว คนที่พานเข้ามาพบกัน เดินเคียงกัน แล้วก็พรากจากกัน ทุกอย่างจะเป็นตะกอนเก็บในทรงจำ ว่าทุกอย่างนั้นเป็นความจริง เป็นสิ่งมีค่า เป็นโชคชะตา และความทรงจำ

 

 

จนสุดท้ายเมื่อหนังจบไป ก็พบคำตอบของความจริงที่ผมพยายามค้นหาจากชาร์ลส์ โลแกน และหนังเรื่องนี้ ความจริงที่แสนเจ็บปวดที่ว่า ทุกอย่างจะสูญสลายไป 

 

 

17 ปีที่ผ่านมาของโลแกน และ ฮิวจ์ แจ็คแมน กลายเป็นตำนาน ถูกเก็บเข้าสู่ความทรงจำ ให้ส่งต่อ ให้พูดถึง ในฐานะตัวละครที่ดีที่สุดตัวหนึ่งของโลกใบนี้ และภาคนี้ก็เป็นภาคที่ดีที่สุด เป็นบทสรุปปิดท้ายอย่างสมศักดิ์ศรี บทที่กลมกล่อมเข้มข้น จะติดที่ปลายสำนึก จนกระทั่งเรากลายเป็นความทรงจำเช่นกัน

 

 

“จงเป็นในสิ่งที่ตนเองเป็น ไม่มีใครเป็นอย่างอื่นได้…” ลอร่าเอ่ยกับโลแกน และสัญลักษณ์ X

 

 


cover_1714

2 Replies to “Logan: ความจริง สิ่งมีค่า โชคชะตา ความทรงจำ”

  1. -ตอนเสียดสีการเมืองมะกัน อันนี้ตามไม่ทัน อาจเพราะไม่ได้ตามการเมืองช่วงนี้ด้วย
    -ส่วน ตอนที่โลแกนคุยกับลอร่าประโยคสำคัญนั้นที่ลอร่าตอบ “งั้นฉันก็ปลอดภัย” อยากจะไปหาฟังซาวด์เทคสักหน่อยว่าเขาพูดยังไง เพราะส่วนตัวอยากให้พูดว่า “แต่ฉันก็ปลอดภัย” มากกว่าจะได้บาดใจมากกว่าประชดเฉยๆ
    -เป็นหนังที่ดีมากชอบเลย บทวิเคราะห์เขียนดีมากด้วย

    ถูกใจ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s