Tomorrow I Will Date with Yesterday’s You :โชคชะตา สวนทาง…ที่เคียงข้าง กันไป

ผมคือนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะในโตเกียว และกำลังตกหลุมรักหญิงสาวคนหนึ่งตั้งแต่แรกเห็นบนขบวนรถไฟ ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหาและสารภาพรักกับเธอ เธอผู้งดงาม มีน้ำใจ และเจือไปด้วยความเศร้าหากแต่เธอเก็บงำความลับหนึ่งไว้ ความลับซึ่งเกินกว่าจินตนาการของผมไปมากมาย…
“ถ้าฉันบอกว่าฉันหยั่งรู้อนาคตของคุณได้ คุณจะว่ายังไง”

คำเปรยบนปกหลังตั้งคำถามเกี่ยวกับอนาคต เป็นคำถามที่ใครก็อยากรู้ แม้จะเจ็บปวดสักเพียงใด มนุษย์ก็อยากหยั่งรู้อนาคตเสมอ สิ่งที่นิยายเรื่องนี้บอกผมอีกอย่างก็คือ แม้ว่าเราจะรู้หรือไม่รู้อนาคต ทุกอย่างก็ต้องเกิดขึ้นและดำเนินต่อไป

“ไว้เจอกัน… พรุ่งนี้นะ”

“พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน” – Tomorrow  I Will Date Yesterday’s You
:Takafumi Nanatsuki เขียน
: กนกวรรณ เกตุชัยมาส แปล

 

นิยายขายดีที่สร้างเป็นภาพยนต์เข้าฉายบ้านเราเรียบร้อยแล้ว เรื่องราวของมินะมิยะมะ ทะคะโทะชิ เด็กหนุ่มวัย ยี่สิบ ปีผู้เรียนมหาวิทยาลัยศิลปะ ที่ไปตกหลุมรัก ฟุคุจุ เอะมิ หญิงที่โดยสารรถไฟมาในขบวนเดียวกันในวันปกติวันหนึ่งของเขา เหมือนเส้นใยด้ายแดงแห่งลิขิตพรมหม ได้เขียนขีดโชคชะตาไว้ให้แล้ว เมื่อบางอย่างดลใจให้เขาเข้าไปทำความรู้จักและสารภาพรักกับเธอ…

 

เรื่องนี้มีกลิ่นอายของ ไซ-ไฟ ที่เล่นกับโลกคู่ขนานแต่ด้วยความเบาบางจึงไม่ได้ทำให้เราแปลกแยก และที่แปลกใหม่คือการเดินสวนทางกันของเวลา เมื่อคนเมื่อวานเราจะเป็นในวันพรุ่งนี้ของเขา การเดินสวนกันที่ประหลาด เรารู้วันพรุ่งนี้ของกันและกัน สิ่งนี้แหละที่สร้างความเศร้าได้อย่างสุดแสนโรแมนติก

นิยายเดินเรื่องเรียบง่าย เหงา ซึม และใคร่ครวญตามสไตล์นิยายญี่ปุ่นสมัยนิยม สะท้อนความเป็นปัจเจกจากสังคมของตัวเอก ตลอดทั้งเล่มเป็นบทสนทนาของสองตัวละครที่พยายามทำความเข้าใจกันและกัน และสร้างสัมพันธ์ให้มากที่สุดในเวลาที่แสนจำกัด ส่งต่อ ถ่ายทอดชะตาชีวิตที่บิดเกลียวกลับมาพยุงช่วยเหลือกันและกัน ในอดีตและอนาคตของกันและกัน

เรื่องได้ห่อหุ้มสภาวะเพ้อฝันแห่งรักแรกพบของตัวละคร ให้ยิ้มอุ่น กลุ้มใจ ขุดคิด กังวล และหลงใหล ก่อนจะจับความซึ้งหวานเหล่านั้นโยนลงกล่องกาล เขย่าให้ผวาแล้วเทออกมาให้ระเหยหาย มลายสิ้น ให้จ่อมจมเจ็บปวด รวดร้าวแสนเข็ญในโชคชะตาที่ต้องเผชิญ ให้ร้องไห้ เศร้าสร้อย ก่อนจะข้ามผ่าน ก้าวไป เติบโต ด้วยข้ามคืนแห่งเหงาเศร้าตรม

ความคิดเห็นที่มีต่อ “พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน” เมื่อครั้งสัมผัสแรกเห็น คือความสวยงามปราณีตในการออกแบบปก สีที่สะท้อนออกมา ทำใ้หสามารถดึงดูดให้มือเลือกหยิบจับมาไม่ยากนัก เมื่อลงมืออ่านพบว่า แก่นแกนของเรื่องบางเบา เป็นเพียงแผ่นใยคลุมครอบแก่นแสนประหลาดรสชาติเยี่ยมไว้ ประกอบกับฟอนท์ที่ใหญ่ห่าง ยิ่งเหมือนทำให้เรื่องเบาบางลงไปอีก มีเพียงบทที่สามตอนเฉลยเรื่องราวที่พอจะกระชากอารมณ์ให้หวั่นไหว ครั่นคร้ามและตั้งคำถามกับสถานการณ์ที่ตัวละครเผชิญได้ แต่เมื่อจบสิ้น ตัวเอกเติบโต ก็กลับมาล่อยลอย หวิวไหวอีกเช่นเดิม เมื่อจบสิ้นหน้าสุดท้าย นิยายก็เอื้อนเอ่ยเป็นนัยให้ได้รู้ว่า ไม่ว่าบิดเส้นหมุนทวนเวลาสักปานใน ความรักยังเกิดขึ้น คงอยู่ และดับไป พร้อมกับความสุขของมนุษย์เช่นพวกเราเสมอ ซึ่งโดยรวมแล้ว ไม่ได้หวานซึ้งสุดใจ และไม่ได้โศกเศร้าอาลัยสุดแสนอย่างที่คาดหมาย คาดหวังสักเท่าใด (หรือเราซาดิสต์เกินมนุษย์มนากันหว่า)

จบสรุปสุดท้าย เล่มนี้เป็นนิยายที่ดึงอารมณ์ของรักแรกพบ มากกว่าใช้เส้นเวลาทวนเข็มและความเศร้าโศกของวินาทีจากลา เป็นภาวะอมยิ้มนิด ๆ คิดตาม แต่ด้วยความไม่สุดสักอย่างของเรื่องจึงทำให้ขาดน้ำหนักด้านอารมณ์ไปพอควรเลย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s