ถนนสาย-หนึ่ง- : เพื่อนและผู้คนที่พบผ่าน

ถนนสายหนึ่ง

ผู้เขียน : วรพจน์  พันธุ์พงศ์

สำนักพิมพ์ : Openbooks

—,,—

 

—,,—

1.

“ถ้าเราดูตอนดิบๆมันไม่น่ากินหรอก ทำเสร็จแล้วสิถึงอร่อย ฉะนั้น ประเด็นคือ ทำอย่างไร เราจะแปลงสภาพดิบๆให้เป็นสิ่งเลอเลิศ ถ้าพูดเรื่องศิลปะ ผมเข้าใจว่า ศิลปินก็คือคนที่สามารถปรุงสิ่งดิบๆ ให้เลอเลิศในจินตนาการได้ จริงๆ ทุกคนมีหน้าที่ปรุงสิ่งดิบๆ ที่ตัวเองมีอยู่ให้เป็นสิ่งเลอเลิศ”

 

-ถนนสายหนึ่ง- หนังสือที่รวบรวมแนวคิดรูปแบบการใช้ชีวิต ของเพื่อน พี่ น้อง คนรู้จัก นำมา ตกผลึก ตากแห้ง ตุ๋น ให้กลายเป็นวัตถุดิบชั้นเลิส ก่อนนำมาปรุงด้วย “รสมือ” ของ วรพจน์ แล้วนำมาราดลงหน้ากระดาษ วาดเป็นเรื่องราว ด้วยน้ำเสียงที่เรียบเอื่อย แต่สะเทือนความคิด และสร้างภาพติดจำ

พี่หนึ่งพาเราไปรู้จักกับบุคคลต่าง ๆ ทั้งที่รู้จักเอง และฟังต่อมาอีกที ศิลปินเก่า นักถ่ายภาพ นักเขียน ครูใต้ คุยกับตัวเอง กระทั่งเล่าถึงความรักของดารานู้ด เรื่องราวของเขาเหล่านั้นถูกร้อยเรียงให้เป็นแง่มุมต่าง ๆ ของแต่ละคน การเล่าสลับกันเป็นเนื้อเดียว ไม่รู้ว่าถามตอนไหน ไม่รู้ว่าตอบตอนไหน เกี่ยวกับงานที่แต่ละคนทำ นิสัยใจคอ ความเป็นอยู่ สภาพสังคม การเมือง ความคิดเห็น ความแตกแยกและรวมเป็นหนึ่ง ทั้งไหลลื่นเป็นก้อนกลมที่นุ่ม ชุ่มชื่น ขื่นขม ตลก ลุ่มลึกและเลวร้าย

ผู้ถูกสัมภาษณ์ถูกขุดลึกเข้าไปถึงตัวตน ก่อนถูกนำมาหั่นเป็นชิ้นพอคำให้ผู้อ่านเคี้ยวกลืนด้วยรสต่าง ๆ แตกแขนงไปตามปัจเจกของแต่ละบุคคล ด้วยแนวการเล่าที่หลากหลาย ไม่ได้จำกัดที่ถามมา ตอบไป บางทีก็มาเป็นนิยาย บางทีก็มาจากการสังเกต บางทีก็มาจากความคิดเห็นของพี่หนึ่งเอง และบางทีก็มาจากไม่มีอะไรเลย…

 

—,,—

2

 

ความสวยงามของงานวรพจน์อีกอย่างหนึ่งคือ ความสามารถด้านการเล่าเรื่อง ภาษาที่กระชับ แต่ละท่อนถูกตวงวัดมาอย่างดี มีหมัดเย็บ หมัดฮุกที่ออกมาถูกที่ถูกเวลา มีถ้อยคำระหว่างบรรทัดที่ทำให้สะอึก จนบางทีต้องปิดหนังสือเพื่อหยุดคิด ทบทวนบางอย่าง หรือกระทั่งเดินไปล้างหน้าเลยก็มี

ตอนหนึ่งในเรื่อง “กนกพงศ์ยังคงอยู่”

ศุ บุญเลี้ยงแสดงความคิดเห็น “การระรึกถึงใครสักคน ผมว่าตื่นเช้ามาเราระรึกถึงเขที่บ้านก็ได้” มุมมองของเขา (ศุ) เร้าใจเสมอ “แต่บางทีมันก็ดีกว่าที่เราร่วมระรึกถึงเขาด้วยกัน และความหมายของการระรึกถึงคนอื่น แท้จริงก็คือระรึกถึงตัวเองไปพร้อมๆ กันด้วย ทำให้เรามองเห็นตัวเองชัดเจนขึ้น”
(เรื่องราวระหว่าง ศุ บุญเลี้ยง กับกนกพงศ์ สนุกมาก ๆ ขัดแย้ง ถกเถียงและยอมรับนับถือกัน ต้องอ่าน!)

 

ตอนหนึ่งในเรื่อง “บินหลา”

บินหลาบอกว่าเขาไม่ขำ — แต่ผมขำ ตอนที่ทำงานอยู่ ‘ไปยาลใหญ่’ กับสำนักศิษย์สะดือ เพื่อนร่วมงานอื่นๆ ไม่ว่า อุดม แต้พานิช พิง ลำพระเพลิง หรือแม้แต่ ศุ บุญเลี้ยง ก็ได้ชื่อว่าอารมณ์ดี แต่เขาคนเดียวที่ดูซีเรียส มันมีปัญหาอยู่บ้างในช่วงแรกๆ เพราะคิดว่าเป็นปมด้อย
แต่ตอนหลังเขาคิดได้ว่าความสำเร็จของใครบางคนก็ไม่ได้อยู่ที่การสร้างเสียงหัวเราะ

 

ตอนหนึ่งในเรื่อง “วาระแห่งชาติ”

น่าแปลกว่าโลกสมัยใหม่เราไม่ค่อยคิดถึงสิ่งเหล่านี้กันแล้ว และนั่นเป็นสะพานที่ทอดไปสู่ความเหงา โหยหา ฮีโร่ ก่อนจะเบียดเสียดกันล้มตายในลัทธิแห่งการซื้อและเสพ
หลายคนคิดว่าอำนาจการซื้อคือความภูมิใจอย่างหนึ่ง
ถูก-แต่เราซื้อได้เพียงบางอย่าง และบางอย่างที่ว่าก็มีสถานะเปราะบาง เพราะจ่ายแล้วจบ กระบวนการของการซื้อมันไม่ลึกซึ้ง อะไรที่ไม่เข้มข้น ไม่ลึกซึ้งมักมีอายุสั้นและวูบไหว…

—,,—

3

หน้าสุดท้ายถูกปิดไปด้วยหน้ากระดาษขาว ไร้คำกล่าวใด ๆ เหมือนเขามาเล่าเรื่อง ทำหน้าที่ของตัวเอง เมื่อจบก็จากไป ไร้อาวรณ์ แต่สิ่งที่เขาพูดกลับอึงคะนึงในหัว ยากที่จะลบล้างออกได้ด้วยเวลาอันสั้น คล้ายตัวตนอันตรงดิ่ง และทรรศนะอันลุ่มลึกของวรพจน์

วลีสุดท้ายที่ทิ้งไว้ให้ผู้อ่านคิดนั้นน่าสนใจมาก เป็นบทสรุปที่หนาหนักและตรงประเด็นที่สุดแล้วสำหรับหนังสือเล่มนี้

จากความเรียงกว่า 28 บท ถูกถ่ายทอดให้ผู้อ่านได้ลิ้มรสความหลากหลายแห่งชีวิตที่เวียนว่ายในวัฏแห่งโลกใบนี้ พี่หนุ่มทิ้งทวนทุกเรื่องราวไว้ว่า

เราชอบการเดินทาง ยิ่งการเดินทางกับเพื่อน หรือญาติผู้ใหญ่ มันทำให้เรารู้เห็นความเป็นไปที่หลากหลาย ทำให้อารมณ์หม่นเศร้าในบางคืนทุเลาลง เราเลิกฝันแล้วว่าจะเห็นสังคมดีขึ้น

เราแค่ไม่อยากเห็นมันเลวร้ายไปกว่านี้ ไม่ปลอมมาก ไม่ฟุ่มเฟือย  ชีวิตก็เช่นกัน เราพยายามไม่เสพมากกว่าผลิต และไม่จมอยู่กับความคิด จนในที่สุดก็ละเลย เหลวไหล ไม่ได้ลงมือทำงาน

..

คุณเป็นคนอย่างไร ?

—,,—

แอดลิง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s