เราเป็นสิ่งแวดล้อมของกันและกัน

ระหว่างวิ่งวันนี้ มีหลายอย่างที่ได้รับมา ทั้งความรู้ (ได้มาเพราะวิ่งไปฟังพ็อดแคสท์ไป) เกี่ยวกับการตั้งปณิธานบางอย่าง เช่นการขี้เกียจเป็นปณิธานที่ดีอย่างหนึ่ง เช่น ตั้งปณิธานว่าอยากนอน อยากลดงานตัวเองลง ทำเป็นขั้นเป็นตอนจนสามารถลดงาน นอน หรือไปเล่นเกมได้  แต่อีกนัยยะหนึ่งของการตั้งปณิธานแบบนี้ หมายถึงการที่แสดงถึงภาวะอย่างหนึ่งที่เหนือกว่าคนทั่วไป หมายถึง ในภาวะบางอย่างที่คนธรรมดาเข้าไม่ถึง เพราะส่วนใหญ่คนปกติทั่วไปมักจะต้องมีชีวิตที่เร่งรีบ ต้องทำงานที่หนักและมุ่งหารายได้หรือคุณค่าไม่รู้จบ แต่การที่บางคนสามารถตั้งเป้าว่า จะนอน จะเล่นเกม หรือจะลดงานที่ตัวเองทำลงนั้น มันหมายถึงเขาหรือใครคนนั้นมีสถานะที่เพียงพอจนสามารถทำบางอย่างน้อยลงได้โดยไม่กระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่…

 

25662

มีคำกล่าวว่า ความเงียบคือความหรูหรา ในสภาวะชนชั้นกลางค่อนต่ำอย่างเรา ๆ ท่าน ๆ การแสวงหาความเงียบจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะทำได้ง่ายนัก จริงไหม เช่นเดียวกับความขี้เกียจนั่นแหละ ถึงแม้เราจะคิดว่าเราขี้เกียจมาก ๆ ก็ตาม แต่เราก็มีการจำกัดช่วงเวลาของความขี้เกียจเอาไว้ ถึงเท่านั้นเท่านี้ เมื่อถึงเวลาเราก็ต้องกลับไปทำหน้าที่ของเรา ทำสิ่งที่เราต้องทำไม่ว่าจะอยากทำมันหรือไม่

เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้วทำให้กลับมามองอีกหลายอย่างในชีวิตเลย ว่าเฮ้ย ความสุขที่แท้จริงแล้วนั่น ไม่ได้หมายถึงความทันสมัยหรือการมีพร้อมอย่างที่เข้าใจแล้ว การไม่มีโดยความตั้งใจต่างหากที่แสดงถึงความมั่งมี วันนี้คุณสามารถมีรถเบ็นซ์ได้แต่คุณไม่ซื้อ ไม่ใช่ไม่ชอบ ไม่ใช่ไม่ต้องการ แต่คุณไม่ซื้อ คุณเลือกที่จะลดละ เลือกที่จะไม่มี นั่นต่างหากที่เป็นความพร้อมที่ใกล้เคียงความสมบูรณ์แบบ

ว่าแล้วชีวิตมันก็ไม่เท่าเทียมกันเลยจริง ๆ

 

แต่เมื่อการวิ่งของผมเสร็จสิ้นลง สิ่งที่ค้างอยู่ในหัวเริ่มตกผลึก คำกล่าวเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าควาามเท่าเทียมนั้น ยังกระตุก ตึบ ๆ อยู่ พยายามมองหาว่าโลกนี้มีอะไรบ้างที่เราเท่าเทียมกัน แม้ว่าจะมีคนกล่าวว่า เราเป็นมนุษย์เท่าเทีนม มีสามสิบสองอวัยวะ หรือมีชีวิต ผมก็ยังคิดว่ามันเป็นแค่คำประโลมใจ หรือให้กำลังใจกันแค่นั้น

 

แต่สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะมีหรือไม่มี เงียบ เสียงดัง หรือขี้เกียจ ไม่ขี้เกียจ ชีวิตเราก็ต้องเดินไปตามเส้นทาง และเคลื่อนที่ไป ไม่ว่าจะไปข้างหน้าหรือถอยหลังก็ตาม เราไม่สามารถอยู่กับที่ได้ เราจะเคลื่อนที่ไปเสมอไม่ว่าจะอยากอยู่ที่เดิมเท่าไหร่ก็ตาม มันคงเป็นความยุติธรรมที่สุดแล้วที่ธรรมชาติมอบให้แด่สรรพสิ่ง

 

ความไม่เท่าเทียม คือ สิ่งเท่าเทียมนั่นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s