ความสุขของกะทิ -งามพรรณเวชชาชีวะ-

ความสุขของกะทิ 
งามพรรณ เวชชาชีวะ
—————

“ฟ้ามืดนานแล้ว แต่แสงจากเทียนเล่มน้อยที่ลุงตองบรรจงจุดและจัดวางไว้ตามแนวขอบระเบียงส่ายวับแวมทอแสงเย็นตา ราวกับจะท้าแข่งกับดวงจันทร์สุกสว่างกลางฟ้า
แสงสีเงินทอลงสู่ผืนน้ำที่สะท้อนรับอย่างเต็มใจ แม่แหงนหน้ามองดวงจันทร์และบอกกะทิว่า อีกไม่นานแม่จะไปอยู่บนนั้นและคอยเฝ้าดูกะทิตลอดไป”

 

กว่าจะพบกันก็เป็นการเวียนมาครั้งที่ ๑๐๐ ปล่อยความสุขให้ผ่านไปกว่า ๙๙ ครั้งได้เช่นไร ความสุข สงบ ที่เรียบง่าย ราวกับนั่งจ้องแสงเทียนที่ครอบด้วยโหลแก้ว กระเพื่อมไหวติงบ้างในบางจังหวะ สั่นสะเทือนเล็กน้อยให้กับรอยยิ้ม สั่นสะเทือนเล็กน้อยให้แด่ความเศร้าหมอง สะเทือนเล็กน้อยเพื่อตอบรับคราบน้ำตา

อักษรที่ไร้เสียงสะท้อนก้องดังอย่างเยือกเย็น ในชีวิตของเด็กน้อย วิถีทางที่เธอเติบโต อะไรหนอที่ทำให้เธอสุขุมเกินวัย อะไรหนอที่ทำให้เธอพร้อมรับกับความเจ็บปวดครั้งยิ่งใหญ่ และอะไรหนอที่ทำให้รอยยิ้มนั้นไม่เลือนหายจากใบหน้า

 

เรื่องราวของ “กะทิ” ที่อาศัยอยู่กับตายายในบ้านริมคลอง ที่ขนานกับ นาฬิกาทรายชีวิตของผู้เป็นแม่ที่ค่อย ๆ ร่วงโรย เรื่องเล่าถึงวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ที่สะท้อนความเป็นไทย วัฒนธรรมการอยู่ร่วมกัน ศาสนา ความผูกพันธ์ของครอบครัว และความสุขในวันที่แสนเศร้าหมอง

ตลอดทั้งเล่มได้เล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงราบเรียบโรแมนติก เป็นเรื่องที่พาอารมณ์และความคิดให้ช้า หยุดคิดไปกับเนื้อเรื่องและซ่อนข้อความระหว่างบรรทัดไว้เสมอ

 

ไม่ต้องการคำตอบ และผู้อ่านก็ไม่ต้องการคำถาม เรามีหน้าเพียงเดินตามหนูน้อยที่จูงมือเราไปพบกับเรื่องราวของเธอ ทีละนิด ๆ

เมื่อหน้าสุดท้ายพลิกจบ ก็พบกับความเอิ่บอิ่ม ไม่มีคำตอบหรอกว่าเราควรทำอย่างไรเมื่อความตายมาเยือน เราควรทำอะไรให้ความสุขมาห่มคลุมร่าง เรามีหน้าที่เพียง ดำเนินชีวิตของเราต่อไป

—————

ลิง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s